LRIT (dalekozasięgowa identyfikacja i śledzenie)

Co wyróżnia LRIT

LRIT nie jest przyrządem nawigacyjnym, z którego odczytuje zespół mostkowy — to system meldunkowy, który samoczynnie co sześć godzin przekazuje władzom lądowym tożsamość statku, jego pozycję i czas tej pozycji, bez wyświetlania na mapie i bez funkcji wachtowej na pokładzie. W odróżnieniu od AIS, który rozgłasza otwarcie do każdego odbiornika w zasięgu, LRIT wysyła dane wyłącznie do administracji flagowej, a na żądanie do państw portu i państw nadbrzeżnych, i działa globalnie drogą satelitarną, zamiast ograniczać się do zasięgu VHF w pobliżu brzegu.

Główne elementy

Statkowe urządzenie nadawcze

Terminal łączności satelitarnej, zwykle Inmarsat-C albo równoważny, skonfigurowany tak, aby pobierał pozycję statku z GPS i samoczynnie nadawał tożsamość, pozycję i znacznik czasu w wymaganym odstępie, bez działania operatora.

Dostawca usług aplikacyjnych (ASP)

Lądowe ogniwo między terminalem statku a centrum danych administracji flagowej, odpowiadające za format komunikatu i jego trasowanie, a nie za samą transmisję satelitarną.

Centrum danych i plan dystrybucji danych

Centrum danych LRIT administracji flagowej przechowuje meldunki pozycyjne i udostępnia je zgodnie z planem dystrybucji danych określającym, które państwa nadbrzeżne i portu mogą żądać danych statku i na jakich warunkach.

Przepisy i klasa

LRIT jest obowiązkowy na mocy SOLAS rozdział V, prawidło 19-1, dla statków pasażerskich, statków towarowych o pojemności brutto 300 i większej odbywających podróże międzynarodowe oraz ruchomych jednostek wiertniczych. Wymagane jest nadawanie pozycji co najmniej co sześć godzin, przy czym administracja flagowa musi mieć możliwość odpytywania systemu częściej. Klasa albo uznana organizacja działająca w imieniu administracji flagowej potwierdza przeprowadzenie badania zgodności i wystawia raport z badania zgodności, bez którego nie da się potwierdzić świadectwa.

Typowe usterki

• Terminal traci sygnał GPS przy działającym łączu satelitarnym — meldunki pozycyjne wychodzą z nieaktualnymi współrzędnymi albo bez nich, a usterka może pozostać niezauważona na mostku, ponieważ większość instalacji nie daje widocznego alarmu
• Wygasa abonament na czas antenowy — meldowanie LRIT ustaje, choć sam terminal satelitarny normalnie obsługuje inny ruch
• Konfiguracja wraca do stanu poprzedniego po aktualizacji oprogramowania terminala — odstęp meldowania albo adres docelowy przestają odpowiadać planowi dystrybucji danych administracji flagowej
• Badania zgodności nie powtórzono po wymianie urządzenia — świadectwo staje się formalnie nieważne, choć nowy terminal melduje prawidłowo

Na co zwrócić uwagę u dostawcy

• Potwierdzona zgodność z aktualnym centrum danych LRIT i dostawcą usług aplikacyjnych administracji flagowej, ponieważ bywają one różne i nie każdy terminal wpasowuje się w każdą kombinację
• Droga integracji niezależna wyłącznie od drugiego terminala satelitarnego statku, aby jedno miejsce awarii nie pozbawiło jednocześnie łączności bieżącej i obowiązkowego meldowania
• Wsparcie dla zdalnej rekonfiguracji, gdy jednostka zmienia banderę albo ASP w trakcie eksploatacji
• Udokumentowana historia badań zgodności dostępna do wglądu przy przeglądzie

Czym LRIT nie jest

Ponieważ LRIT dzieli kategorię terminala satelitarnego z innymi systemami, bywa mylony z wyposażeniem systemu alarmowania o zagrożeniu statku albo z ogólnym pakietem łączności satelitarnej jednostki. Nie pełni żadnej z tych funkcji — istnieje wyłącznie po to, aby spełnić wymaganie SOLAS dotyczące meldowania pozycji, a jego wyłączenie, choćby czasowe, administracje flagowe traktują jako uchybienie podlegające zgłoszeniu, a nie jako decyzję obsługową pozostawioną uznaniu kapitana.

Jeżeli LRIT przestaje meldować, nie zakładaj usterki terminala, zanim nie sprawdzisz stanu abonamentu na czas antenowy — wygasły abonament jest częstszą przyczyną niż awaria sprzętu i z mostka pozostaje niewidoczny, dopóki ktoś tego nie sprawdzi.