Powłoka przeciwporostowa

Warstwa sczepna

Warstwa pośrednia wiążąca powłokę przeciwporostową z systemem antykorozyjnym pod spodem — szczególnie ważna przy systemach foul-release, gdzie przyczepność między odmiennymi chemiami powłok jest inaczej słaba.

Dobór / wymiarowanie

• Profil prędkości i aktywności statku, bo powłoki foul-release zależą od regularnej prędkości w drodze, by pozostać skuteczne, a systemy SPC pracują też na kotwicy i w porcie.
• Wzorzec żeglugi, bo jednostki z długimi postojami w ciepłych, biologicznie aktywnych portach potrzebują formuły dobranej do tej ekspozycji.
• Zamierzony odstęp dokowań, bo rezerwa biocydu lub życie powierzchni powłoki musi pokryć cały okres między dokowaniami.
• Zgodność z istniejącym systemem antykorozyjnym i warstwą sczepną, jeśli powłoka jest zmieniana przy najbliższym dokowaniu.

Przepisy / klasa

Międzynarodowa konwencja IMO o kontroli szkodliwych systemów przeciwporostowych na statkach (Konwencja AFS) zakazuje związków cynoorganicznych, jak TBT, w systemach przeciwporostowych — ograniczenie, które przemodelowało rynek ku miedziowym SPC i alternatywom bezbiocydowym. Towarzystwa klasyfikacyjne zwykle nie zatwierdzają produktów przeciwporostowych wprost, ale osiągi i plan dokowań przegląda się w ramach stanu kadłuba i armatorskiego planu zarządzania porostem — którego niektóre bandery i państwa portu oczekują już udokumentowanego.

Typowe usterki

Na co zwrócić uwagę u dostawcy

• Udokumentowana gwarancja osiągów związana z rzeczywistym profilem prędkości i postojów statku, nie ogólny odstęp dokowań.
• Potwierdzona zgodność z powłoką już siedzącą na kadłubie, jeśli nie idzie się do gołej stali.
• Specyfikacja aplikacji z grubością suchej powłoki przy wodnicy i pasie zmiennego zanurzenia, obszarach najbardziej narażonych na zużycie.

Dobierajcie typ powłoki do tego, jak statek naprawdę pływa, nie jak miał pływać — kadłub foul-release stojący miesiącami obrośnie tak paskudnie jak niemalowany.