Wytwornica gazu obojętnego (zbiornikowiec)

Pokładowe zamknięcie wodne

Zamknięcie wypełnione wodą siedzi w magistrali gazu obojętnego na pokładzie i działa jako bezpieczna w razie awarii przegroda jednokierunkowa: przepuszcza gaz obojętny do zbiorników, ale powstrzymuje wszelkie pary węglowodorów i płomień przed wędrówką od zbiorników z powrotem ku wytwornicy.

Dmuchawy i magistrala gazowa

Dmuchawy tłoczą wypłukany, schłodzony gaz przez magistralę pokładową do rurociągów rozdzielczych obsługujących każdy zbiornik ładunkowy, przy czym zawory zwrotne i zawory nadmiarowo-podciśnieniowe chronią zbiorniki przed nad- i podciśnieniem.

Analizatory tlenu i układ sterowania

Ciągły pomiar tlenu na wylocie wytwornicy i przy zbiornikach pozwala instalacji wyłączyć palnik albo dać alarm, nim zawartość tlenu wzrośnie do poziomu naruszającego atmosferę obojętną.

Wymiarowanie

Wydajność wytwornicy wymiarowana jest na największą wydajność wyładunku jednostki, bo gaz obojętny musi zastępować objętość ładunku w zbiornikach co najmniej tak szybko, jak ciecz je opuszcza, plus zapas na straty przy uzupełnianiu i na przedmuchiwanie zbiorników. Za mała wydajność ujawnia się najpierw przy szybkim wyładunku, gdy ciśnienie w zbiorniku spada szybciej, niż wytwornica zdąży nadrobić gazem.

Przepisy i klasa

Rozdział II-2 konwencji SOLAS wymaga instalacji gazu obojętnego na zbiornikowcach powyżej określonych progów tonażu i ładunku, a instalacja podlega wymaganiom przeglądowym obejmującym pokładowe zamknięcie wodne, urządzenia zwrotne, analizatory tlenu i alarmy jako elementy krytyczne dla bezpieczeństwa. Ujednolicone wymagania IACS i właściwe kodeksy zbiornikowcowe określają odstępy badań analizatorów tlenu i pokładowego zamknięcia wodnego, a inspektorzy klasy traktują wadliwe zamknięcie pokładowe jako poważne uchybienie, a nie drobne spostrzeżenie, bo jest ono ostatnią fizyczną przegrodą przed cofnięciem płomienia.

Typowe usterki

• Zanieczyszczone wypełnienie płuczki — obniża skuteczność chłodzenia i oczyszczania gazu, pozwalając gorącemu, żrącemu gazowi dojść do magistrali pokładowej.
• Niski poziom wody w zamknięciu pokładowym — z zatkanej linii uzupełniającej, co znosi przegrodę przed cofnięciem płomienia bez wyraźnego znaku z zewnątrz.
• Dryfująca kalibracja analizatora tlenu — daje fałszywie niskie wskazanie, maskując atmosferę, która nie jest już należycie obojętna.
• Skorodowany rurociąg magistrali gazowej — z lat mokrych, kwaśnych spalin, w końcu przeciekający gazem obojętnym albo, gorzej, wpuszczający powietrze z powrotem do instalacji.

Na co zwrócić uwagę u dostawcy

• Wydajność dobrana względem rzeczywistej największej wydajności wyładunku jednostki, a nie domyślna okrągła liczba.
• Specyfikacja materiałów płuczki i rurociągu magistrali odpowiednia do pracy z mokrymi, kwaśnymi spalinami.
• Udokumentowany czas odpowiedzi analizatora tlenu i procedura kalibracji.
• Wsparcie częściami zamiennymi do wnętrza pokładowego zamknięcia wodnego, które w służbie ściera się nieustannie.

Traktujcie poziom pokładowego zamknięcia wodnego jak przyrząd bezpieczeństwa, a nie sprawę porządkową — sprawdzajcie go względem wpisanej wartości na każdej wachcie, bo powoli opadający poziom nie daje przed awarią żadnego innego ostrzeżenia.