Powłoka przeciwpoślizgowa pokładu

Kruszywo

Tlenek glinu, węglik krzemu albo sortowany piasek kwarcowy wsypuje się ręcznie lub pistoletem w mokre spoiwo, póki jest jeszcze lepkie, a nadmiar, który się nie związał, zamiata się po utwardzeniu warstwy.

Uszczelniacz albo nawierzchnia

Nad kruszywem kładzie się często cienką warstwę uszczelniającą, by zamknąć ziarna na miejscu i zmniejszyć szansę, że luźne cząstki wypracują się spod stopy albo wbiją w bose stopy i buty.

Kryteria doboru

Doborem rządzi rodzaj ruchu i narażenie, a nie barwa: powłoki pokładu śmigłowcowego wymagają określonego uziarnienia i wartości tarcia powiązanych z dopuszczeniem do operacji śmigłowcowych, płyty podłogowe maszynowni wymagają odporności na olej, jakiej pokład odkryty nie potrzebuje, a rejony trapów i stopni schodów wymagają kruszywa drobniejszego, które nie rozerwie bosej skóry członka załogi, a mimo to zda badanie poślizgu.

• Rodzaj ruchu — wyłącznie pieszy, ruch wózków kołowych albo operacje śmigłowcowe.
• Narażenie — odkryty pokład, maszynownia albo przejście w części mieszkalnej.
• Uziarnienie kruszywa — grubsze ziarna dają wyższe tarcie, ale szybciej niszczą obuwie i odzież.
• Narażenie chemiczne — olej, paliwo albo pozostałość ładunku wymagają spoiwa odpornego chemicznie, nie tylko twardego.

Przepisy i klasa

Powłoki pokładów śmigłowcowych ocenia się względem wymagań tarcia i barwy powiązanych z dopuszczeniem do lądowania śmigłowców, a nie względem ogólnego przepisu klasy, a stan powłoki sprawdza się w ramach okresowego przeglądu pokładu śmigłowcowego. Na drogach ewakuacyjnych i pokładach odkrytych inspektorzy klasy patrzą na stan powłoki w ramach ogólnego przeglądu konstrukcji i bezpieczeństwa, zamiast stosować osobną normę przeciwpoślizgową, więc konsekwentna historia utrzymania liczy się bardziej niż świadectwo przy odbiorze.

Typowe usterki

• Utrata kruszywa — z niedostatecznego wsypu albo za cienko nałożonej warstwy spoiwa, co zostawia gładkie łaty zawodzące pod stopą dokładnie tam, gdzie ruch jest największy.
• Pęcherzenie — z wilgoci zamkniętej pod powłoką na pokładzie niedosuszonym przy nakładaniu, ujawniającej się miesiące później jako bąble zatrzymujące wodę i przyspieszające korozję.
• Kredowanie i utrata barwy — z narażenia na UV spoiwa epoksydowego nieprzeznaczonego na zewnątrz, co zarazem sygnalizuje, że spoiwo traci twardość i przyczepność.
• Odspajanie krawędzi przy osprzęcie pokładowym — z niedostatecznego przygotowania powierzchni wokół przykręcanych urządzeń, co daje wodzie drogę pod powłokę.

Na co zwrócić uwagę u dostawcy

• Udokumentowany wynik badania tarcia dla konkretnie proponowanego kruszywa i ilości wsypu, a nie ogólna wartość z karty produktu.
• Dokumentacja dopuszczenia pokładu śmigłowcowego, gdy powłoka jest przeznaczona na ten rejon.
• Potwierdzenie zgodności z istniejącym układem gruntującym, gdy chodzi o częściowe odnowienie, a nie pełne zdjęcie powłoki.
• Zalecany stopień przygotowania powierzchni i minimalny odstęp do ponownego malowania na piśmie.

Nigdy nie oceniajcie pokładu przeciwpoślizgowego okiem podczas suchego przeglądu — przejdźcie po nim mokrym w butach pokładowych, bo tylko to badanie odpowiada temu, jak będzie naprawdę używany.