Pomocnicza pompa chłodzącej wody morskiej

Co określa pomocniczą pompę chłodzącej wody morskiej

Pomocnicza pompa chłodzącej wody morskiej dostarcza surową wodę morską do chłodnic obsługujących silniki prądotwórcze, instalację klimatyzacji i chłodniczą oraz inne maszyny niekorzystające z własnego obiegu wody morskiej silnika głównego. Od pompy wody morskiej silnika głównego różni się przede wszystkim charakterem pracy: mniejszą wysokością podnoszenia i wydajnością, pracą ciągłą na morzu i w porcie, gdy tylko działa jakakolwiek maszyna pomocnicza, oraz zwykle montażem wraz z zespołem rezerwowym, aby awaria jednej pompy nie wyłączyła wytwarzania energii elektrycznej.

Główne elementy

Korpus pompy i wirnik

Prawie wszystkie pomocnicze pompy chłodzącej wody morskiej to jednostopniowe pompy odśrodkowe z wirnikiem i korpusem z brązu albo stali nierdzewnej duplex, dobranymi ze względu na odporność na korozję od surowej wody morskiej, a nie do pracy przy wysokim ciśnieniu.

Uszczelnienie wału

Uszczelnienia mechaniczne w nowszych instalacjach w dużej mierze zastąpiły dławnice sznurowe, ponieważ wymagają mniej bieżącej uwagi, choć dławnice pozostają powszechne na starszych statkach i łatwiej je naprawić bez zapasowego kompletu uszczelnienia na statku.

Silnik napędowy i sprzęgło

Sprzęgło podatne łączy pompę z silnikiem elektrycznym dobranym do projektowej wydajności i wysokości podnoszenia z zapasem na zanieczyszczone chłodnice. Zabezpieczenie silnika obejmuje wyzwalacz przeciążeniowy termiczny, a w większych zespołach kontrolę prądu, która potrafi zasygnalizować zużycie wirnika albo częściowo zatkany filtr, zanim silnik się wyłączy.

Filtr ssawny i układ skrzyni zaworowej

Podwójna skrzynia zaworowa z ssaniem górnym i dolnym, każde za własnym filtrem, pozwala załodze przełączyć ssanie bez zatrzymywania pompy, gdy porost albo lód zablokuje jedną ze skrzyń.

Dobór i wymiarowanie

Wydajność wyznacza się, sumując odprowadzane po stronie wody morskiej ciepło wszystkich chłodnic w obiegu, chłodnic wody chłodzącej silników prądotwórczych, chłodnic oleju smarowego, skraplaczy klimatyzacji, z zapasem na zanieczyszczenie. Wysokość podnoszenia jest zwykle niewielka, często poniżej 3 bar, ponieważ pompa musi pokonać jedynie opory rurociągu i spadek ciśnienia na chłodnicach, a nie podnosić wodę na wysokość statyczną. Dobór materiału liczy się tu bardziej niż przy większości typów pomp: brąz, stal duplex albo superduplex opierają się korozji morskiej i erozji kawitacyjnej znacznie lepiej niż żeliwo, które do tej pracy się nie nadaje.

Przepisy i klasa

Przepisy klasyfikacyjne wymagają co najmniej dwóch niezależnych środków chłodzenia wodą morską dla istotnych maszyn pomocniczych, dlatego pompy te montuje się niemal zawsze jako parę roboczą i rezerwową z samoczynnym przełączeniem przy niskim ciśnieniu tłoczenia. Rozwiązania skrzyni zaworowej i zaworów burtowych podlegają przeglądowi konstrukcji i rurociągów statku, a nie reżimowi kotłów czy zbiorników ciśnieniowych, natomiast funkcję samoczynnego rozruchu rezerwy sprawdza się przy każdym przeglądzie okresowym.

Typowe usterki

• Erozja wirnika od kawitacji wywołanej częściowo zatkanym filtrem ssawnym, prowadząca do spadku przepływu i wzrostu temperatury wody chłodzącej
• Przeciek uszczelnienia mechanicznego po pracy na sucho wskutek zatkania filtra, skutkujący alarmami zęzowymi i w końcu wymianą uszczelnienia
• Uszkodzenie łożyska od nieosiowości po zużyciu sprzęgła, ujawniające się najpierw jako drgania i hałas, zanim pompa się zatrze
• Porost morski wewnątrz korpusu na statkach z długimi postojami, zmniejszający przepływ, dopóki pompy się nie otworzy i nie oczyści
• Pompa rezerwowa nieuruchamiająca się na żądanie, ponieważ nigdy jej nie obracano ani nie próbowano, co wychodzi na jaw dopiero przy wyłączeniu pompy roboczej

Na co zwrócić uwagę u dostawcy

• Świadectwa materiałowe potwierdzające, że stop wirnika i korpusu odpowiada wymaganej pracy w wodzie morskiej, a nie jest ogólnym zamiennikiem
• Udokumentowana krzywa NPSH, aby dało się sprawdzić pompę względem rzeczywistej wysokości ssania i układu skrzyni zaworowej statku
• Dostępność zapasowych uszczelnień wału i kompletów pierścieni uszczelniających jako standardowych pozycji magazynowych
• Kadłub silnika i skrzynka zaciskowa przewidziane na temperaturę otoczenia i wilgotność maszynowni

Obracaj pompę rezerwową według stałego harmonogramu i zapisuj każdy rozruch; pompa, która stała bezczynnie miesiącami, jest tą, która nie zassie w dniu, gdy wyłączy się pompa robocza.