Co sprawdzić w Epoksydowy grunt antykorozyjny.
W układzie farb i powłok grunt jest warstwą, która musi związać się z gołą stalą, a nie z kolejną warstwą farby, więc jego chemia jest zbudowana wokół przyczepności i hamowania korozji, a nie wokół połysku, barwy czy odporności na ścieranie. Grunty epoksydowe dwuskładnikowe utwardzają się przez reakcję chemiczną między żywicą a utwardzaczem, a nie przez samo odparowanie rozpuszczalnika, co daje gęsty film o małej przepuszczalności dla wody i tlenu, dwóch składników, których korozja potrzebuje, by ruszyć na niechronionej stali.
Co wyróżnia epoksydowy grunt antykorozyjny
W układzie farb i powłok grunt jest warstwą, która musi związać się z gołą stalą, a nie z kolejną warstwą farby, więc jego chemia jest zbudowana wokół przyczepności i hamowania korozji, a nie wokół połysku, barwy czy odporności na ścieranie. Grunty epoksydowe dwuskładnikowe utwardzają się przez reakcję chemiczną między żywicą a utwardzaczem, a nie przez samo odparowanie rozpuszczalnika, co daje gęsty film o małej przepuszczalności dla wody i tlenu, dwóch składników, których korozja potrzebuje, by ruszyć na niechronionej stali.
Główne składniki układu
Żywica i utwardzacz
Dostarczane jako dwa składniki mieszane krótko przed nakładaniem, typowo baza żywicy epoksydowej i utwardzacz poliamidowy albo aminowy, o ograniczonym czasie przydatności po połączeniu.
Pigment antykorozyjny
Fosforan cynku, pył cynkowy albo podobne pigmenty niesione w filmie, by hamować korozję na powierzchni stali, czy to działaniem protektorowym, czy przez utworzenie warstwy pasywnej.
Odmiany tolerujące podłoże wobec odmian zwykłych
Zwykłe grunty epoksydowe wymagają czyszczenia strumieniowo-ściernego do stopnia niemal białego metalu lub lepszego oraz suchej powierzchni, a grunty epoksydowe tolerujące podłoże znoszą pewną pozostałość rdzy, wilgoć albo przygotowanie narzędziem ręcznym, kosztem krótszej spodziewanej trwałości.
Dobór i wymiarowanie
- Stopień przygotowania powierzchni osiągalny w rzeczywistych warunkach nakładania, piaskowanie w doku wobec poprawek na wodzie, co rozstrzyga między odmianą zwykłą a tolerującą podłoże.
- Grubość suchego filmu zadana na warstwę, bo grunty epoksydowe nakłada się typowo do zakresu docelowego, a jej niedobór zostawia niedostateczną ochronę barierową.
- Zgodność z układem nawierzchniowym, bo nie każda warstwa wykończeniowa jest ułożona tak, by wiązać się z każdą chemią gruntu.
- Środowisko pracy: zbiornik balastowy, zbiornik ładunkowy, poszycie zewnętrzne albo pokład, każde o innym narażeniu i z dopasowaną specyfikacją gruntu.
Przepisy i klasa
Norma osiągowa IMO dla powłok ochronnych dotyczy wydzielonych zbiorników balastowych wody morskiej i przestrzeni podwójnych burt na masowcach oraz przestrzeni pustych na zbiornikowcach, ustalając minimalną trwałość układu powłokowego, stopień przygotowania powierzchni i wymagania grubości suchego filmu, w których grunt epoksydowy musi brać udział, by osiągnąć ocenę stanu dobrego. Towarzystwa klasyfikacyjne przeglądają stan powłok w tych przestrzeniach według ustalonego harmonogramu, a rozpad powłoki stwierdzony przy przeglądzie może wymusić wcześniejsze odnowienie, niż pierwotnie planowano.
Typowe usterki
| Usterka | Skutek |
|---|---|
| Niedostateczny profil po piaskowaniu albo zanieczyszczenie pozostawione na stali | Słaba przyczepność, wczesne łuszczenie i punktowe przerdzewienie filmu |
| Grunt nałożony poniżej minimalnej grubości suchego filmu | Obniżona ochrona barierowa, przebicie korozyjne przed terminem |
| Przekroczony odstęp do przemalowania przed nałożeniem nawierzchni | Słaba przyczepność międzywarstwowa, odspajanie między gruntem a nawierzchnią |
| Nakładanie przy wysokiej wilgotności albo blisko punktu rosy | Zamknięcie wilgoci w filmie, pęcherzenie w czasie służby |
Na co zwrócić uwagę u dostawcy
- Dopuszczenie według normy osiągowej IMO dla powłok ochronnych tam, gdzie grunt przewidziano do zbiorników balastowych albo przestrzeni pustych objętych tą normą.
- Wyraźne dane techniczne o stopniu przygotowania powierzchni, zakresie grubości suchego filmu i oknie przemalowania.
- Udokumentowana zgodność z konkretnym układem nawierzchniowym przewidzianym do przedsięwzięcia, potwierdzona, a nie założona.
- Identyfikowalność partii i wsparcie techniczne na miejscu podczas nakładania, bo awarie gruntu są równie często sprawą wykonawstwa co produktu.
Grubość suchego filmu warto sprawdzać na mokro podczas nakładania grzebieniem pomiarowym, a nie dopiero po utwardzeniu, bo cienkie miejsce znalezione dopiero po nałożeniu nawierzchni oznacza zdzieranie z powrotem przez obie warstwy, by je naprawić.