Co sprawdzić w Powłoka zbiorników balastowych.
Powłoka zbiorników balastowych to nie farba kadłubowa nałożona na inne podłoże — to system zaprojektowany na najostrzejszy reżim korozyjny na statku. Zbiornik widzi w morzu pełne zanurzenie w natlenowanej wodzie morskiej, w porcie niemal całkowitą suchość, kondensat na spodzie poszycia pokładu i zużycie mechaniczne od przepływu balastu wokół dzwonów ssawnych i wzdłużników. Ogólne powłoki ładowni czy pokładów zewnętrznych formułuje się na warunki atmosferyczne i ścieranie; systemy zbiorników balastowych formułuje się na cykliczną ekspozycję mokro-sucho i zgodność z ochroną katodową, i niosą one nakazaną trwałość projektową, jakiej farba nadwodnej części kadłuba…
Co definiuje ten typ
Powłoka zbiorników balastowych to nie farba kadłubowa nałożona na inne podłoże — to system zaprojektowany na najostrzejszy reżim korozyjny na statku. Zbiornik widzi w morzu pełne zanurzenie w natlenowanej wodzie morskiej, w porcie niemal całkowitą suchość, kondensat na spodzie poszycia pokładu i zużycie mechaniczne od przepływu balastu wokół dzwonów ssawnych i wzdłużników. Ogólne powłoki ładowni czy pokładów zewnętrznych formułuje się na warunki atmosferyczne i ścieranie; systemy zbiorników balastowych formułuje się na cykliczną ekspozycję mokro-sucho i zgodność z ochroną katodową, i niosą one nakazaną trwałość projektową, jakiej farba nadwodnej części kadłuba nie zna.
Główne elementy
Przygotowanie powierzchni
Czyszczenie strumieniowe do Sa 2.5 (prawie białego metalu) z profilem kanciastym 30-75 mikrometrów to podstawa; coś mniej i epoksyd nie zakotwiczy się w stali i odspoi się jeszcze w pierwszym cyklu przeglądowym.
Grunt / pas doszczelniający
Grunt bogaty w cynk lub epoksydowy kładzie się najpierw, a po nim pas doszczelniający nanoszony pędzlem lub wałkiem na spoiny, krawędzie, wycięcia i stopy usztywnień — geometrię, gdzie grubość suchej powłoki naturalnie schodzi cienko i gdzie korozja zaczyna się najpierw.
Pełny system epoksydowy
Dwie lub więcej natryskiwanych warstw epoksydu o wysokiej zawartości części stałych buduje system do określonej grubości suchej powłoki (DFT), typowo jasnoszarej lub w innym jasnym kolorze, by późniejsze przeglądy zbiornika wychwyciły wybicia rdzy i rozpad gołym okiem.
Ochrona katodowa
Anody ochronne z cynku lub aluminium wiesza się wewnątrz zbiornika, by chronić ten mały procent stali, który powłoka nieuchronnie omija — powłoka i anody to system parowy, nie alternatywy.
Dobór / wymiarowanie
Zmienne, które liczą się dla systemu zbiornika balastowego:
| Parametr | Typowy zakres / wymaganie |
|---|---|
| Łączna DFT | 320 mikrometrów minimum dla nowych budów według IMO PSPC |
| Profil powierzchni | 30-75 mikrometrów, kanciasty |
| Kolor warstwy nawierzchniowej | Jasny kolor dla możliwości oględzin |
| Okno przemalowania | Zależne od powłoki; jego przekroczenie wymusza ponowne śrutowanie przed następną warstwą |
| Zapas nad punktem rosy przy nakładaniu | Temperatura stali co najmniej 3°C powyżej punktu rosy |
Harmonogram stoczni i dostęp do zbiornika (dno podwójne kontra burtowy zbiornik balastowy, wielkość włazu) dyktują, czy pracuje się natryskiem czy bezpowietrznie z lancami przedłużającymi — co z kolei wpływa na osiągalną równomierność DFT na środnikach usztywnień.
Przepisy / klasa
Nowo budowane masowce i zbiornikowce od 150m wzwyż oraz wszystkie statki z dedykowanymi zbiornikami balastu morskiego podpadają pod normę eksploatacyjną IMO dla powłok ochronnych dedykowanych zbiorników balastu morskiego (PSPC, rezolucja MSC.215(82)). PSPC ustala minimalną DFT, wymaga Technicznej Księgi Powłok dokumentującej każdy etap przygotowania powierzchni i nakładania oraz definiuje stan "GOOD" jako brak rozpadu i rdzy przez co najmniej pięć lat. Towarzystwa klasyfikacyjne przeglądają stan powłoki przy każdym przeglądzie specjalnym i obniżają go do FAIR lub POOR według widocznego procentu rdzy i pęcherzy, co następnie napędza wymagania pomiarów grubości i przeglądów z bliska według zharmonizowanych wspólnych przepisów konstrukcyjnych IACS dla zbiornikowców i masowców.
Typowe usterki
- Braki i pory — powodowane niedostateczną DFT lub zanieczyszczeniem stali; każdy staje się pod zanurzeniem ogniwem korozyjnym.
- Rozpad krawędzi i spoin — powłoka naturalnie ścienia się na ostrych krawędziach i stopach spoin; bez pasa doszczelniającego to one padają pierwsze, lata przed płaskim poszyciem.
- Odspojenie katodowe — powłoka pęcherzy się i podnosi wokół anod, gdy system nie jest formułowany na zgodność z ochroną katodową.
- Rozwarstwienie międzywarstwowe — przekroczono maksymalny odstęp przemalowania, więc następna warstwa nigdy nie zwiąże się chemicznie z tą pod spodem.
- Rdza nalotowa pod powłoką — stal pokryto za wcześnie po śrutowaniu w wilgotnych warunkach, zamykając nalot rdzy pod filmem.
Na co zwrócić uwagę u dostawcy
- System zgodny z PSPC z uznaniem typu strony trzeciej i udokumentowanym wzorem Technicznej Księgi Powłok.
- Nadzór nakładania przez inspektora powłok certyfikowanego według NACE lub FROSIO Level 2, nie tylko własnego brygadzistę wykonawcy.
- Identyfikowalność partii i proporcji mieszania każdej beczki użytej na robocie, powiązana ze zbiornikiem, do którego poszła.
- Podane okno przemalowania i odstęp powtórnego malowania, których harmonogram stoczni naprawdę zdoła dotrzymać.
- Dane zgodności z konkretnie zamontowanym stopem anod, nie generyczne oświadczenie o ochronie katodowej.
Zbiornik wyglądający idealnie z włazu może i tak padać na spodzie pokładu — stopy usztywnień i obszar przy anodach oglądajcie zawsze latarką trzymaną pod kątem muskającym, nie prosto.