Konwencjonalna centrala sygnalizacji pożarowej
Konwencjonalna centrala sygnalizacji pożarowej zgłasza alarm strefą, a nie pojedynczą czujką, więc wyzwolony obwód mówi mostkowi, która grupa przedziałów płonie, nie podając, która czujka w tym obwodzie zadziałała.
Typowe modele.
Po jednym dobrze udokumentowanym modelu na producenta — ze zdjęciem, parametrami i danymi z karty katalogowej.
Co sprawdzić w Konwencjonalna centrala sygnalizacji pożarowej.
62 modeli od 7 producentów. Poniżej przegląd producentów i pełna lista modeli.
Co odróżnia centralę konwencjonalną od systemu adresowalnego
W adresowalnym systemie sygnalizacji pożarowej każda czujka ma własny adres elektroniczny i zgłasza swoją tożsamość centrali pojedynczo. Centrala konwencjonalna nie ma nic z tego: czujki są połączone równolegle w grupy na wspólnym obwodzie strefowym, a centrala potrafi powiedzieć załodze jedynie, że gdzieś w tej strefie zadziałało urządzenie, a nie które. Ta prostota jest całym sensem — centrale konwencjonalne są tańsze w montażu, łatwiejsze w okablowaniu i pozostają powszechne na mniejszych jednostkach oraz starszym tonażu, gdzie liczba stref jest na tyle znośna, że "gdzieś w maszynowni" albo "gdzieś na tym pokładzie mieszkalnym" wystarcza jako wiadomość, by posłać członka załogi do sprawdzenia.
Główne elementy
Obwody strefowe
Każda strefa to pętla dwużyłowa, obejmująca typowo jeden przedział albo małą grupę sąsiadujących pomieszczeń, przy czym czujki i ręczne ostrzegacze są podłączone do tej samej pary żył.
Rezystor końca linii
Stały rezystor na dalekim końcu każdej pętli strefowej pozwala centrali odróżnić elektronicznie normalny stan czuwania od usterki przerwy albo zwarcia, z których obie zgłaszane są jako usterki odmienne od rzeczywistego alarmu pożarowego.
Przeczytaj cały przewodnik
Panel wskaźników stref
Rząd lampek LED albo mały wyświetlacz zbiorczy, po jednym na strefę, zapala się, by pokazać, która strefa zaalarmowała; nie ma wskazania nazywającego konkretną czujkę czy urządzenie.
Zasilanie i rezerwa bateryjna
Ładowarka i bateria czuwania utrzymują centralę i podłączone sygnalizatory w pracy przez zanik zasilania sieciowego, dobrane pod wymaganą przez klasę długość czuwania i alarmowania.
Rozważania przy doborze
Głównym punktem rozstrzygnięcia jest rozdzielczość stref względem wielkości jednostki: centrala konwencjonalna z drobno podzielonymi strefami, po jednej na mały przedział, daje niemal tę samą praktyczną szybkość reakcji co system adresowalny przy niższym koszcie montażu, podczas gdy centrala konwencjonalna z wielkimi strefami obejmującymi wiele pomieszczeń zmusza załogę do przeszukiwania szerszego rejonu przy każdym alarmie. Typ czujki w strefie także musi odpowiadać pomieszczeniu, bo strefa mieszająca czujki dymu i ciepła na tym samym obwodzie nadal zgłasza tylko "alarm strefy", nie mówiąc reagującym, która zasada wykrywania zadziałała.
Przepisy i klasa
Rozdział II-2 konwencji SOLAS stawia wymagania pokrycia stałą detekcją pożaru, granic stref oraz największej powierzchni podłogi lub liczby pomieszczeń, jakie może objąć jedna strefa, wraz z wymaganiami czasu odpowiedzi i sygnalizacji usterek, które centrala musi spełnić niezależnie od tego, czy jest konwencjonalna, czy adresowalna. Przeglądy klasy sprawdzają opisy stref na centrali względem faktycznie obsługiwanych przedziałów, bo źle opisana lista stref niweczy cały sens systemu konwencjonalnego.
Typowe usterki
- Przerwany obwód strefowy — ze skorodowanego zacisku albo uszkodzonego kabla, ukazujący się jako usterka, a nie alarm, lecz zostawiający całą tę strefę ślepą na pożar.
- Doziemienie w strefie — często z wniknięcia wilgoci do puszki połączeniowej, co zależnie od miejsca w obwodzie może maskować albo fałszywie wyzwalać alarmy.
- Czujki zabrudzone pyłem — dają alarmy fałszywe albo, gdy zabrudzenie zatka komorę pomiarową dostatecznie mocno, nie wykrywają prawdziwego pożaru.
- Nieaktualne opisy stref — po zmianach przedziałów albo przebudowach, przez co lista stref centrali rozmija się z rzeczywistym układem.
Na co zwrócić uwagę u dostawcy
- Uznanie typu do zastosowań okrętowych i zgodność z istniejącym okablowaniem czujek na jednostce, gdy chodzi o wymianę centrali.
- Wyraźna dokumentacja przypisująca każdy numer strefy jej fizycznemu rejonowi pokrycia.
- Obliczenie pojemności baterii wykazujące spełnienie wymaganej długości czuwania i alarmowania.
- Dostępność rezystorów końca linii i zgodnych typów czujek jako bieżących części zamiennych.
Przejdźcie każdą strefę fizycznie względem listy stref centrali co najmniej raz w roku — alarm posyłający załogę do niewłaściwego przedziału jest gorszy niż brak alarmu w ogóle.
Modele tego typu.
Najpierw najlepiej udokumentowany model każdego producenta, potem kolejne — 62 z 62 modeli w Konwencjonalna centrala sygnalizacji pożarowej. Każdy wiersz prowadzi do danych, dokumentów i uwag serwisowych.
Producenci.
Wszyscy producenci (7) z modelami Konwencjonalna centrala sygnalizacji pożarowej. Nazwy ze stroną producenta otwierają ją; pozostałe otwierają wyszukiwanie w całej bibliotece.
Wszyscy producenciTakże w kategorii Systemy wykrywania pożaru.
Pozostałe typy urządzeń w tej kategorii.
Jedno zapytanie. Człowiek je przeczyta i odpowie e-mailem.
Podaj producenta, model i czego potrzebujesz — części, serwisu, drugiej opinii. Każde zapytanie czyta człowiek i odpowiada e-mailem.
Brak danych? Wystarczy zdjęcie tabliczki znamionowej lub części — dołącz je do zapytania.
Trzy pytania, które padają najpierw.
Czy dane dla typu „Konwencjonalna centrala sygnalizacji pożarowej” są bezpłatne?
Tak. Każda strona modelu, każdy przewodnik i każda karta katalogowa tego typu są dostępne bez konta. Konto dodaje zapisane wyszukiwania i zapytania, niczego nie odbiera.
Brakuje mojego modelu — co teraz?
Prześlij tabliczkę znamionową. Rozpoznajemy ją ręcznie, dodajemy do biblioteki, a jeśli potrzebujesz części lub serwisu, zapytanie już u nas leży.
Czy możecie zdobyć część do Konwencjonalna centrala sygnalizacji pożarowej?
Tak. Podaj producenta, model i czego potrzebujesz — każde zapytanie czyta człowiek i odpowiada e-mailem.