Instalacja mgły wodnej

Co wyróżnia mgłę wodną spośród innych stałych instalacji gaśniczych

Tam gdzie instalacja zalewowa CO2 wypiera tlen z całego przedziału, a instalacja pianowa przykrywa powierzchnię, instalacja mgły wodnej rozpyla wodę na krople na tyle drobne, typowo poniżej 200 mikrometrów, by pochłaniały ciepło przez szybkie parowanie i miejscowo odcinały pożarowi tlen w miarę rozprężania się pary, pozostając przy tym wodą, przez którą załoga może bezpiecznie przejść, inaczej niż przy CO2. Instalacje wysokociśnieniowe, jak HI-FOG, używają zespołów pompowych na 80-140 bar; instalacje niskociśnieniowe pracują bliżej 10-15 bar, z większymi kroplami, i opierają się bardziej na chłodzeniu niż na wypieraniu tlenu. Wybór między nimi kształtuje średnice rurociągów, dobór pomp i rozstaw dysz w całym projekcie.

Główne elementy

Zespół pompowy

Pompa wyporowa napędzana elektrycznie albo silnikiem wysokoprężnym, podnosząca wodę słodką lub morską do ciśnienia roboczego instalacji, zwykle zdwojona dla nadmiarowości i z przyłączem zasilania awaryjnego.

Zasilanie wodą i zbiornik

Wydzielony zbiornik wody słodkiej dobrany do projektowego czasu działania, zwykle 30 minut dla pomieszczeń maszynowych, czasem uzupełniany z przyłącza wody morskiej dla wydłużenia wypływu.

Zawory sekcyjne i orurowanie rozdzielcze

Każda chroniona strefa ma własny zawór sekcyjny, tak by pożar w jednym pomieszczeniu maszynowym albo w strefie kabin uruchamiał tylko tę sekcję, a nie cały statek.

Dysze

Dysze otwarte albo zamknięte typu tryskaczowego, zależnie od zastosowania; maszynownie stosują zwykle dysze otwarte na zasadzie zraszania wyzwalanego przez instalację detekcji, a strefy mieszkalne często dysze zamknięte, uruchamiane ciepłem, podobne do zwykłego tryskacza.

Centrala detekcji i sterowania

Powiązana z okrętową instalacją wykrywania pożaru, tak by potwierdzony alarm w danej strefie samoczynnie otwierał zawór sekcyjny tej strefy i uruchamiał pompę.

Dobór i wymiarowanie

Wybór instalacji zależy od chronionego pomieszczenia: maszynownie i pompownie o trójwymiarowym zagrożeniu pożarowym przemawiają za wysokociśnieniowym zalewaniem mgłą całej przestrzeni; pomieszczenia mieszkalne i kabinowe chroni się zwykle jako rozwiązanie zastępcze wobec klasycznych tryskaczy według SOLAS II-2/10, z tym samym podziałem na strefy co instalacja alarmu pożarowego. Gęstość dysz i podział na strefy zaworów sekcyjnych ustala protokół badań uznania typu danej instalacji dla konkretnej kategorii zagrożenia, a nie ogólna reguła praktyczna.

Przepisy i klasa

Instalacje mgły wodnej stosowane zamiast stałych instalacji tryskaczowych albo CO2 muszą spełniać normę osiągową okólnika IMO MSC/Circ.1165 albo równoważnych zmienionych wytycznych i zatwierdza się je na podstawie protokołów badań ogniowych, a nie nakazowych reguł doboru średnic rurociągów, bo wielkość kropli i ciśnienie różnią się między wytwórcami. Rozdział 8 Kodeksu FSS obejmuje stałe instalacje wodne ogólnie, a SOLAS II-2/10 określa, gdzie stała instalacja jest wymagana według typu statku i pomieszczenia. Coroczna obsługa i określony przez wytwórcę remont zespołu pompowego oraz dysz są typowe w ramach zatwierdzonych przez klasę programów obsługi.

Typowe usterki

• Zatkanie dyszy kamieniem albo mgłą lakierniczą przy pracach obsługowych: zmniejszony albo brakujący wypływ z tej dyszy w prawdziwym pożarze, często niewykryty aż do następnej próby.
• Zawór sekcyjny zapieczony w położeniu zamkniętym: cała strefa traci ochronę, choć pompa i tablica przy próbie działają normalnie.
• Dryf zbiornika akumulacyjnego albo czujnika ciśnienia zespołu pompowego: opóźniony rozruch pompy, wolniejsze narastanie do ciśnienia projektowego po uruchomieniu.
• Niski poziom albo zanieczyszczenie zbiornika wody słodkiej: niedostateczny czas wypływu albo zabrudzenie dysz osadem.
• Niedopasowanie stref detekcji po przebudowie pomieszczenia: dodane nowe urządzenia albo grodzie bez uaktualnienia pokrycia dyszami.

Na co zwrócić uwagę u dostawcy

• Świadectwo uznania typu odnoszące się do konkretnej kategorii zagrożenia, pomieszczenia maszynowego, mieszkalnego albo kanału kambuza, jaką statek potrzebuje chronić.
• Udokumentowaną podstawę badań ogniowych dla danego zestawienia dyszy i ciśnienia, bo osiągi mgły wodnej nie są wymienne między wytwórcami.
• Dostępność zapasowych dysz i zaworów sekcyjnych dobranych do zamontowanej instalacji, a nie zamiennika ogólnego.
• Sieć serwisową zdolną dotrzymać określonego odstępu remontu zespołu pompowego bez wysyłania całego urządzenia na ląd.

Sprawdzajcie otwory dysz pod kątem farby albo kamienia za każdym razem, gdy w pomieszczeniu prowadzono prace, a nie dopiero przy obsłudze rocznej - częściowo zatkana dysza wygląda dobrze przy próbie ciśnieniowej, a przy prawdziwym wypływie daje prawie nic.