Co sprawdzić w Wąż ładunkowy burta w burtę.
Wąż ładunkowy burta w burtę (STS) to pływający sznur węży zbrojony między dwiema jednostkami zacumowanymi wzdłuż siebie — najczęściej przy lichtowaniu, bunkrowaniu na kotwicy albo przeładunkach bez dostępnego pomostu. Inaczej niż wąż podwodny, projektowany, by tonąć i zostawać na dnie, wąż STS musi pływać na powierzchni przez całą operację, by dało się go obsługiwać dźwigiem, doglądać łodziami cumowniczymi i czysto podnieść po przejściu ładunku. Wypór jest wbudowany w sam wąż albo dodany jako osobne kołnierze pływakowe przytroczone wzdłuż długości.
Co tworzy ten typ
Wąż ładunkowy burta w burtę (STS) to pływający sznur węży zbrojony między dwiema jednostkami zacumowanymi wzdłuż siebie — najczęściej przy lichtowaniu, bunkrowaniu na kotwicy albo przeładunkach bez dostępnego pomostu. Inaczej niż wąż podwodny, projektowany, by tonąć i zostawać na dnie, wąż STS musi pływać na powierzchni przez całą operację, by dało się go obsługiwać dźwigiem, doglądać łodziami cumowniczymi i czysto podnieść po przejściu ładunku. Wypór jest wbudowany w sam wąż albo dodany jako osobne kołnierze pływakowe przytroczone wzdłuż długości.
Główne elementy
Korpus węża
Rura z gumy syntetycznej lub kompozytu, zbrojona drutem spiralnym i warstwami tekstylnymi, okryta odporną na ścieranie i pogodę warstwą zewnętrzną. Konstrukcja musi wielokrotnie giąć się bez załamań, gdy oba statki pracują na cumach.
Kołnierze i złącza
Stalowe lub aluminiowe kołnierze związane z każdą długością węża, dopasowane do wzoru manifoldu (zwykle układ ANSI lub DIN) obu jednostek, ze złączami śrubowymi lub szybkozłączami zależnie od szlaku.
Pływaki
Kołnierze z pianki zamkniętokomórkowej zakładane na wąż w odstępach — albo węże z integralnymi warstwami wyporu — trzymają sznur na powierzchni nawet pełen ładunku.
Wąż końcowy i osprzęt podejmowania
Krótszy, giętszy odcinek końcowy łączy się z manifoldem, wyposażony w uzdy dźwigowe, liny podejmowania i rzutkę, by łodzie cumownicze albo dźwig jednostki odbierającej mogły wziąć koniec węża na pokład.
Dobór / wymiarowanie
- Przelot nominalny, typowo 6 do 16 cali, dopasowany do zamierzonego przerobu ładunku i obu manifoldów.
- Znamionowe ciśnienie robocze, z wężem próbowanym wyraźnie powyżej najwyższego spodziewanego ciśnienia przeładunku.
- Minimalne obciążenie zrywające węża i jego uzd, bo sznur niesie własny ciężar plus obciążenia dynamiczne od ruchu jednostek.
- Zgodność wykładziny z ładunkiem: ropa i produkty ciemne, produkty czyste i chemikalia potrzebują każdorazowo innej mieszanki rury.
- Łączna długość sznura, wyznaczona spodziewaną odległością manifoldów w planowanej konfiguracji cumowania.
Przepisy / klasa
Przeładunki STS prowadzi się według przewodnika OCIMF dla przeładunków między statkami, ustalającego próby, znakowanie i praktykę obsługi węży, szeroko przestrzeganego przez czarterujących i terminale nawet tam, gdzie nie jest obowiązkowy. Węże próbuje się ciśnieniowo w interwałach reżimu inspekcyjnego operatora, a każda długość nosi datę próby, ciśnienie robocze i oznakowanie. Ciągłość elektryczną sznura sprawdza się w tym samym programie, bo przerwa w uziemieniu odbiera drogę wyładowaniu statycznemu.
Typowe usterki
| Usterka | Skutek |
|---|---|
| Wąż załamany lub zgnieciony przez złe buchtowanie na pokładzie | Miejscowy słaby punkt, ryzyko rozerwania pod ciśnieniem |
| Nasiąknięte lub uszkodzone pływaki | Wąż tonie albo wisi pod kątem, rosnące naprężenia kołnierzy |
| Utrata ciągłości elektrycznej między kołnierzami | Brak drogi wyładowania statyki, ryzyko zapłonu przy przeładunku |
| Ścieranie okładziny od powtarzanej obsługi pokładowej | Odsłonięte zbrojenie, wąż wycofany przed znamionową służbą |
Na co zwrócić uwagę u dostawcy
- Bieżące świadectwa prób ciśnieniowych i czytelna historia każdej długości sznura, nie tylko najnowszych.
- Zgodność wzoru manifoldu potwierdzona przed zamówieniem, a nie odkryta przy pierwszym przeładunku.
- Stan pływaków zweryfikowany ważeniem, bo nasiąknięty pływak wygląda na cały, ale węża już nie niesie.
- Uzdy i osprzęt dźwigowy wymiarowane i certyfikowane osobno od samego węża.
Buchtujcie wąż na pokładzie w długich, równych zwojach przed opuszczeniem — wąż zsztauowany w ciasne kręgi załamie się w chwili, gdy weźmie obciążenie, i właśnie w tym załamaniu zawiedzie.