Wyposażenie strażackie

Osobista lampa bezpieczeństwa i lina ratunkowa

Lampa w wykonaniu przeciwwybuchowym dająca co najmniej trzy godziny światła oraz ognioodporna lina ratunkowa z uprzężą, tak by drugi członek załogi poza pomieszczeniem mógł zlokalizować noszącego i w razie potrzeby go wyciągnąć.

Radiotelefon

Nowsze zestawy łączy się zwykle z iskrobezpiecznym radiotelefonem przenośnym, tak by noszący mógł przekazywać swój stan i położenie bez polegania wyłącznie na sygnałach przez linę ratunkową.

Dobór i wymiarowanie

To czas pracy, a nie sama pojemność butli, jest wielkością, wokół której się planuje, bo podana wartość 30 minut spada szybko przy rzeczywistym wysiłku i obciążeniu cieplnym, a załoga potrzebuje dość zapasu, by także wyjść z powrotem, a nie tylko dotrzeć do ognia. Rozmiar ubrania musi pasować rzeczywistej załodze noszącej je na bieliźnie roboczej, a buty i rękawice muszą dać się używać razem, nie ograniczając zręczności przy narzędziach czy obsłudze węża.

Przepisy i klasa

• SOLAS rozdział II-2 i Kodeks FSS, rozdział 3, ustalają minimalną liczbę wożonych kompletnych zestawów strażackich, na ogół dwa na statkach towarowych i więcej na pasażerskich, a do tego zapasowe naładowane butle powietrza.
• Butle aparatów izolujących (SCBA) wymagają okresowych badań hydrostatycznych według przepisów dla zbiorników ciśnieniowych, typowo co pięć lat, niezależnie od cyklu przeglądów sprzętu pożarowego.
• Zestawy muszą być składowane gotowe do użycia, szeroko rozdzielone, tak by jedno zdarzenie nie unieruchomiło wszystkich naraz.
• Coroczna obsługa reduktora i maski aparatu oddechowego oraz badanie działania ostrzeżeń o niskim ciśnieniu to standardowa praktyka sprawdzana przy przeglądzie.

Typowe usterki

• Ciśnienie w butli niesprawdzone przed zdaniem wachty czyni zestaw w praktyce bezużytecznym, gdy zabrzmi alarm.
• Uszczelnienie maski zestarzałe albo popękane od ciepła w miejscu składowania nie trzyma szczelności i wpuszcza dym po bokach przy wysiłku.
• Zapieczony albo skorodowany gwizdek ostrzegający o niskim ciśnieniu nie daje noszącemu żadnego ostrzeżenia przed wyczerpaniem powietrza.
• Materiał ubrania zniszczony przez UV albo działanie chemikaliów traci swoją klasę odporności cieplnej bez widocznego uszkodzenia.
• Karabinki liny ratunkowej albo uprzęży zapieczone od nieużywania zawodzą dokładnie wtedy, gdy potrzebne jest wyciągnięcie ratownicze.

Na co zwrócić uwagę u dostawcy

• Uznanie typu według SOLAS i Kodeksu LSA dla pełnego zestawu, a nie tylko dla pojedynczych elementów sprzedawanych osobno.
• Sieć badania i napełniania butli osiągalna w portach, do których statek regularnie zawija.
• Zakres rozmiarów ubrań odpowiadający rzeczywistej budowie załogi, bo ubranie za duże albo za małe pogarsza zarówno ruchliwość, jak i ochronę.
• Zapasowe maski, reduktory i urządzenia ostrzegające o niskim ciśnieniu utrzymywane w zapasie dla dokładnie tego modelu, który jest na statku.

Zmierzcie czas rzeczywistego ćwiczenia zakładania, zamiast ufać podanej wartości; różnica między czasem zakładania przez świeżego a przez zmęczonego członka załogi jest często dokładnie tym marginesem, który zapas projektowy zestawu miał pokryć.