Rampa RoRo

Co wyróżnia rampę RoRo

Pokrywy lukowe zamykają ładownię i poza portem otwiera się je rzadko; rampa RoRo jest pracującym elementem maszynowym uruchamianym przy każdym zawinięciu do portu i niosącym pełny ciężar ciężarówek, naczep i sprzętu do przeładunku kontenerów wjeżdżających i zjeżdżających. Rampy rufowe, skośne rufowe i burtowe tworzą połączenie z nabrzeżem albo inną jednostką, a rampy wewnętrzne przemieszczają pojazdy między pokładami już na statku. Po zamknięciu i zabezpieczeniu rampa zewnętrzna tworzy zarazem część wodoszczelnej albo strugoszczelnej granicy statku, więc usterka rampy jest sprawą stateczności i zalania, a nie tylko niedogodnością w przeładunku.

Główne elementy

Płyta rampy

Konstrukcja stalowa wymiarowana na obliczeniowe obciążenie osiowe, często wzmocniona wzdłuż linii toru kół, gdzie powtarzalne obciążenia punktowe skupiają zużycie.

Podnoszenie i napęd

Siłowniki hydrauliczne albo wciągarki linowe podnoszą, opuszczają, a przy rampach rufowych także wychylają płytę, by dopasować ją do zmiennych wysokości nabrzeży i zakresu pływów.

Zawiasy i urządzenia ryglujące

Ciężkie zawiasy czopowe przenoszą ciężar rampy i przekazywane przez nią obciążenie od ładunku; sworznie ryglujące albo kliny mocują rampę w położeniu zamkniętym i wodoszczelnym.

Agregat hydrauliczny

Dostarcza ciśnienie do siłowników roboczych, typowo z ręczną pompą awaryjną do pracy przy zaniku zasilania.

Dobór i wymiarowanie

Dopuszczalne obciążenie ustala najcięższy pojazd albo jednostka ładunkowa, jaka ma przejechać po rampie, wyrażone jako obciążenie osiowe i całkowite obciążenie rozłożone, a nie sama masa całkowita pojazdu. Długość rampy i osiągalny kąt muszą pasować do wysokości nabrzeży i zakresu pływów w portach, do których statek regularnie zawija; rampa za krótka dla danego przewozu wymusza stromy, trudny kąt przejazdu dla ładunku kołowego. Szerokość ustala najszersza klasa pojazdów, do jakiej statek jest zaprojektowany, z zapasem na błąd kierowcy.

Przepisy i wymagania klasy

SOLAS rozdział II-1 stawia osobne wymagania stateczności i konstrukcji wobec statków RoRo, uznając ryzyko zalania, jakie niesie duży odkryty pokład samochodowy. Rampy stanowiące część granicy wodoszczelnej albo strugoszczelnej traktuje się według przepisów klasy jako urządzenia zamykające, przy czym na mostku wymagane są wskaźniki położenia i alarmy potwierdzające przed wyjściem, że rampa jest w pełni zamknięta i zabezpieczona. Przeglądy konstrukcji i instalacji hydraulicznej idą za odstępami klasy powiązanymi z rolą rampy w dowodzie stateczności awaryjnej jednostki.

Typowe usterki

• Przeciek uszczelnienia siłownika hydraulicznego powodujący powolne osiadanie rampy albo utratę ciśnienia trzymającego przy zatrzymaniu w połowie ruchu.
• Zużycie zawiasu i czopa od powtarzanego ciężkiego cyklowania, wnoszące luz ujawniający się przy zamykaniu jako niewspółosiowość.
• Korozja konstrukcyjna blachy rampy i usztywnień, przyspieszona przez bryzgi wody morskiej i ruch pojazdów przecierający powłokę ochronną.
• Awaria albo niewspółosiowość mechanizmu ryglującego, czyli usterka najbardziej wprost powiązana z ryzykiem zalania, gdy nie da się potwierdzić pełnego zabezpieczenia rampy.
• Usterki wskaźnika położenia albo czujnika alarmowego, które mogą ukryć przed mostkiem prawdziwy problem z zamknięciem.

Na co zwrócić uwagę u dostawcy

• Projekt konstrukcyjny sprawdzony względem rzeczywistego obciążenia osiowego jednostki i roli rampy w zatwierdzonym dowodzie stateczności.
• Elementy hydrauliczne przewidziane na ciągłą pracę ciężką, a nie ich lekki odpowiednik przemysłowy.
• Zatwierdzona przez klasę dokumentacja projektowa każdej zmiany albo odnowienia rampy, bo dotyka to świadectwa stateczności awaryjnej statku.
• Dostępność części zamiennych do zawiasów, sworzni ryglujących i uszczelnień hydraulicznych bez wymiany całej instalacji.

Nigdy nie przyjmujcie wskazania położenia rampy bez potwierdzenia fizycznego rygla wzrokiem co najmniej raz na cykl podróży; zapieczony czujnik i naprawdę zabezpieczona rampa wyglądają na tablicy mostkowej tak samo.