Kabel ognioodporny (FRHF)

Izolacja i wypełnienie

Bezhalogenowa, niskodymna mieszanka (typowo usieciowany poliolefin), wybrana dla niskiej toksyczności i korozyjności produktów spalania — nie dla ognioodporności, którą już zapewnia warstwa barierowa pod spodem.

Powłoka zewnętrzna i pancerz

Powłoka bezhalogenowa, często z oplotem lub pancerzem drutowym dla ochrony mechanicznej tam, gdzie kabel biegnie odsłonięty, a nie w korycie czy rurze.

Dobór i wymiarowanie

• Krytyczność obwodu - FRHF specyfikuje się dla pomp pożarowych, oświetlenia awaryjnego, maszyny sterowej, detekcji pożaru i rozgłośni oraz każdego obwodu, który według SOLAS ma działać podczas pożaru.
• Czas klasy ogniowej - dopasowany do wymaganego czasu przetrwania podłączonych urządzeń, zwykle klasa 90 minut dla służb niezbędnych.
• Przekrój żyły - wymiarowany według zwykłych zasad obciążalności i spadku napięcia, nietknięty samą klasą ogniową.
• Trasa i separacja - zasilanie główne i zapasowe tej samej służby niezbędnej muszą biec fizycznie rozdzielonymi trasami, by jeden pożar nie zabrał obu.

Przepisy i klasa

Rozdział II-2 konwencji SOLAS wymaga, by kable służb niezbędnych i awaryjnych pozostawały sprawne przez określony czas podczas pożaru — dlatego FRHF jest na tych obwodach nakazany, a nie pozostawiony upodobaniu armatora. Ognioodporność bada się i homologuje względem uznanych norm (u towarzystw klasyfikacyjnych zwykle przywoływanych jako IEC 60331), a kabel do użytku morskiego potrzebuje dodatkowo badania propagacji płomienia według IEC 60332. Przeglądy klasy sprawdzają i to, że na obwodach niezbędnych siedzi właściwy typ kabla, i to, że separacja zdwojonych zasilań została utrzymana — bo kabel poprawnej klasy poprowadzony obok własnej rezerwy mija się z celem.

Typowe usterki

• Zły typ kabla na obwodach niezbędnych - przy naprawie podstawiono standardowy kabel trudnopalny za FRHF, odkryte dopiero na przeglądzie albo, gorzej, w prawdziwym pożarze.
• Uszkodzenie taśmy mikowej przy instalacji - za ciasny promień gięcia albo zgniecenie przy przeciąganiu pęka warstwę bariery, a wada jest niewidoczna, aż obwód przejdzie próbę ogniową albo zawiedzie w służbie.
• Utrata separacji - trasy główna i awaryjna poprowadzone później przy przebudowie tym samym korytem, co unieważnia nadmiarowość zamierzoną w projekcie.
• Zakończenie bez klasy ogniowej kabla - standardowy dławik albo puszka za odcinkiem FRHF przerywa łańcuch przetrwania ogniowego w najsłabszym punkcie.

Na co zwrócić uwagę u dostawcy

• Świadectwo homologacji z powołaniem faktycznej normy badania ogniowego, nie tylko deklaracja z karty producenta.
• Potwierdzony minimalny promień gięcia i wytyczne montażu, bo warstwa bariery ogniowej jest wrażliwsza na uszkodzenia instalacyjne niż kabel standardowy.
• Identyfikowalność partii, zważywszy, ile zależy od poprawnego wykonania bariery mikowej, której w gotowym kablu nie da się już obejrzeć.

Kabel FRHF chroni obwód, nie instalację wokół niego - kabel klasy ogniowej zakończony w dławiku lub puszce bez tej klasy jest tylko tak dobry jak jego najsłabsza armatura.