Instalacja wykrywania pożaru

Okablowanie pętli i centrala

Czujki i ostrzegacze łączą się dwużyłową pętlą adresowalną z powrotem do centrali, która zwykle przetrwa pojedynczą przerwę albo zwarcie w pętli bez utraty całej linii, co jest istotną przewagą odporności nad prostym okablowaniem strefowym.

Centrala i wskaźniki powtarzające

Centrala główna, typowo na mostku albo w stanowisku dowodzenia akcją pożarową, pokazuje dokładnie urządzenie w stanie alarmu; wskaźniki powtarzające gdzie indziej na statku odtwarzają tę informację, tak by alarm był widoczny wszędzie tam, gdzie jest potrzebny.

Dobór i wymiarowanie

Rodzaj i rozstaw czujek idą za chronionym pomieszczeniem, a nie za jedną gęstością stosowaną wszędzie na statku.

• Rodzaj czujki dobrany do pomieszczenia (dym, ciepło, płomień, wieloczujnikowa), by ograniczyć alarmy fałszywe, a prawdziwe wychwycić wcześnie.
• Pojemność i topologia pętli, bo pojedyncza usterka pętli nie powinna unieruchamiać wykrywania w kilku strefach pożarowych.
• Umiejscowienie centrali i pokrycie wskaźnikami powtarzającymi odpowiadające obsadzie i rozkładowi wacht na statku.
• Powiązanie z okrętowym zwalnianiem drzwi pożarowych, wyłączaniem wentylacji i alarmem ogólnym.

Przepisy i wymagania klasy

SOLAS rozdz. II-2/7 określa, które pomieszczenia wymagają stałego wykrywania pożaru, jaki czas odpowiedzi i jakie pokrycie instalacja musi osiągnąć, oraz wymaga, by instalacja miała niezależne zasilanie i pozostawała sprawna przy ogólnym zaniku zasilania. Przepisy klasy dotyczące wykrywania pożaru powołują się w sprawie czułości czujek i budowy instalacji na normy osiągowe IMO, rezolucję A.800 i jej następczynie, oraz na Kodeks FSS. Przegląd okresowy obejmuje badanie działania próbki czujek, potwierdzenie zasilania rezerwowego centrali oraz sprawdzenie, czy rozmieszczenie czujek nadal odpowiada wykonanemu planowi ogólnemu po jakiejkolwiek zmianie w części mieszkalnej.

Typowe usterki

Na co zwrócić uwagę u dostawcy

• Uznanie typu odpowiadające normom osiągowym IMO oraz połączeniu bandery i klasy jednostki.
• Asortyment czujek pokrywający wszystkie rodzaje pomieszczeń na statku, a nie same zwykłe czujki dymu sprzedawane jako rozwiązanie uniwersalne.
• Budowa pętli ograniczająca usterkę do krótkiego odcinka, zamiast unieruchamiać wykrywanie na szerokim obszarze.
• Miejscowy dostęp do zamiennych głowic czujek, bo są to elementy zużywalne o skończonej trwałości zalecanej przez producenta.

Przemalowanie albo przebudowa pomieszczenia bez powiadomienia tego, kto prowadzi rysunki wykrywania pożaru, to sposób, w jaki powstają luki w pokryciu; rozmieszczenie czujek trzeba traktować jak dokument żywy, a nie jednorazowy zapis montażowy.