AHU (centrala wentylacyjna)

Co wyróżnia AHU

Instalacja chłodnicza wytwarza wodę lodową albo czynnik chłodniczy; klimakonwektor przygotowuje powietrze miejscowo dla jednej kabiny albo małego pomieszczenia. AHU stoi pomiędzy nimi: pobiera mieszaninę powietrza świeżego i obiegowego, przeprowadza je przez nagrzewnice i chłodnice zasilane z instalacji centralnej, filtruje i tłoczy kanałami do pomieszczeń mieszkalnych, sterówki, pomieszczeń sterowniczych i centrali manewrowo-kontrolnej maszynowni. Ponieważ jedna AHU obsługuje zwykle cały pokład albo całą strefę, usterka urządzenia albo jego sterowania dotyka wielu pomieszczeń jednocześnie, a nie jednej kabiny.

Główne elementy

Sekcja filtrów

Usuwa pył i cząstki soli z powietrza wchodzącego, nim dotrze ono do wymienników; klasę filtra dobiera się do obsługiwanego pomieszczenia, z dokładniejszą filtracją dla pomieszczeń sterowniczych z wrażliwą elektroniką.

Chłodnica

Wymiennik zasilany wodą lodową albo bezpośrednio czynnikiem chłodniczym, odbierający ciepło i przy okazji osuszający strumień powietrza, gdy wilgoć skrapla się na powierzchni wymiennika.

Nagrzewnica

Elektryczna albo zasilana gorącą wodą lub parą z okrętowej instalacji grzewczej, podnosi temperaturę powietrza nawiewanego przy chłodzie albo dogrzewa osuszone powietrze do zakładanego poziomu komfortu.

Sekcja wentylatora

Wentylator nawiewny przetłacza przygotowane powietrze do kanałów; większe instalacje mają osobny wentylator powrotny albo wywiewny, by zrównoważyć ciśnienie w obsługiwanych pomieszczeniach.

Obudowa i izolacja

Izolowana obudowa panelowa zapobiega wykraplaniu na powierzchni zewnętrznej i ogranicza zyski albo straty ciepła między sekcją wymienników a przyłączem kanału.

Dobór i wymiarowanie

Wymiarowanie wychodzi od wymaganego strumienia powietrza w metrach sześciennych na godzinę dla obsługiwanych pomieszczeń, w powiązaniu z mocą chłodniczą i grzewczą potrzebną do utrzymania projektowej temperatury i wilgotności przy najgorszych spodziewanych warunkach otoczenia, czy będzie to tropikalny upał z wilgocią, czy arktyczny mróz. Udział powietrza świeżego ustala się tak, by spełnić wymagania wentylacyjne pomieszczeń obsadzonych, panując zarazem nad kosztem energii na przygotowanie powietrza zewnętrznego. Zdolność wentylatora do pokonania ciśnienia statycznego kanałów musi pasować do rzeczywistej długości trasy i liczby nawiewników, bo niedowymiarowanie w tym miejscu ujawnia się później jako zła dystrybucja powietrza na dalekim końcu instalacji.

Przepisy i wymagania klasy

Przepisy klasy ustalają najmniejsze krotności wymiany powietrza oraz projektowe warunki temperatury i wilgotności dla pomieszczeń mieszkalnych i roboczych. Tam, gdzie kanały AHU przecinają granice stref pożarowych, klapy przeciwpożarowe o odporności ogniowej odpowiadającej tej granicy są obowiązkową częścią instalacji, a ich działanie sprawdza się przy przeglądzie i podczas alarmów ćwiczebnych. Centrale obsługujące pomieszczenia sterownicze i centralę manewrowo-kontrolną maszynowni mogą nieść dodatkowe wymagania co do filtracji albo utrzymania nadciśnienia, by nie wpuścić dymu i pyłu podczas zdarzenia.

Typowe usterki

• Zabrudzone filtry dławiące przepływ powietrza, zmuszające wentylator do cięższej pracy przy mniejszej ilości przygotowanego powietrza dostarczanego do obsługiwanych pomieszczeń.
• Zabrudzenie albo korozja wymienników zmniejszające sprawność wymiany ciepła, co ujawnia się jako pomieszczenia nigdy nieosiągające nastawy mimo nieprzerwanej pracy instalacji.
• Zużycie łożysk wentylatora dające drgania i hałas na długo przed całkowitą awarią, często pomijane aż do zatarcia wentylatora.
• Zatkany odpływ skroplin, przez który woda zbiera się w obudowie i albo przelewa się do kanałów, albo sprzyja korozji i rozwojowi pleśni.
• Zapieczenie klapy przeciwpożarowej od korozji albo braku ruchu, które może skończyć się położeniem otwartym, znoszącym granicę pożarową, albo zamkniętym, odcinającym wentylację pomieszczeń obsadzonych.

Na co zwrócić uwagę u dostawcy

• Klasę filtra dopasowaną do wymagań towarzystwa klasyfikacyjnego dla konkretnej kategorii obsługiwanego pomieszczenia.
• Powłokę wymiennika odporną na korozję, właściwą dla środowiska pracy jednostki, zwłaszcza przy urządzeniach zasysających powietrze morskie wprost.
• Wpięcie klap przeciwpożarowych certyfikowane na odporność ogniową przegrody, którą kanał przebija.
• Dokumentację doboru wentylatora i silnika odpowiadającą rzeczywistemu ciśnieniu statycznemu kanałów instalacji, a nie ogólnemu wyborowi katalogowemu.

Sprawdźcie odpływ skroplin, nim zaczniecie szukać przyczyny skargi na chłodzenie; zatkany odpływ cofający wodę do obudowy naśladuje kilka innych usterek i bywa pomijany, bo nikt nie zagląda pod spód urządzenia.