Co sprawdzić w Chlorator morski.
Chlorator morski dodaje sterowaną dawkę chloru do wody pitnej, aby utrzymać wolny chlor pozostały na poziomie powstrzymującym odrastanie bakterii, w tym Legionella, w zbiornikach i rurociągach, które potrafią stać bez ruchu całymi dniami. Umieszcza się go za wytwornicą wody albo punktem bunkrowania, a przed zbiornikiem rozdzielczym, i w odróżnieniu od lampy UV zostawia pozostałość działającą dalej, gdy woda wędruje rurociągami, a nie tylko w miejscu uzdatniania.
Co robi chlorator morski
Chlorator morski dodaje sterowaną dawkę chloru do wody pitnej, aby utrzymać wolny chlor pozostały na poziomie powstrzymującym odrastanie bakterii, w tym Legionella, w zbiornikach i rurociągach, które potrafią stać bez ruchu całymi dniami. Umieszcza się go za wytwornicą wody albo punktem bunkrowania, a przed zbiornikiem rozdzielczym, i w odróżnieniu od lampy UV zostawia pozostałość działającą dalej, gdy woda wędruje rurociągami, a nie tylko w miejscu uzdatniania.
Główne elementy
Ogniwo elektrolityczne (elektrochlorowanie)
Wytwarza podchloryn na statku, przepuszczając prąd przez roztwór solanki albo wodę morską między elektrodami tytanowymi, dzięki czemu nie trzeba magazynować chemikaliów chlorowych w większej ilości.
Chemiczna pompa dozująca
Pompa dozująca wtryskuje ciekły roztwór podchlorynu sodu ze zbiornika dobowego z wydajnością dopasowaną do przepływu wody, stosowana tam, gdzie nie zabudowano wytwarzania elektrolitycznego, albo jako rozwiązanie rezerwowe.
Analizator chloru pozostałego
Mierzy w sposób ciągły wolny chlor za punktem dozowania i samoczynnie koryguje dawkę, ponieważ zarówno niedodozowanie, jak i przedozowanie są usterkami; zbyt mało chloru zostawia bakterie bez kontroli, a zbyt dużo wywołuje skargi na smak i zapach oraz tworzy uboczne produkty dezynfekcji.
Zbiornik kontaktowy
Zapewnia dość czasu przebywania, aby chlor zdążył zareagować, zanim woda dotrze do pierwszego kranu, ponieważ dozowanie bez dostatecznego czasu kontaktu daje odczyt na papierze bez rzeczywistej dezynfekcji.
Dobór i wymiarowanie
Wydajność dozowania dobiera się do szczytowego zapotrzebowania na wodę pitną, a nie do zużycia średniego, tak aby pozostałość chloru utrzymała się przy porannym i wieczornym poborze szczytowym. Ogniwa elektrolityczne dobiera się według dobowej wydajności podchlorynu i wymagają one okresowego czyszczenia kwasem w celu usunięcia kamienia z elektrod, co jest kosztem bieżącym wartym rozważenia wobec prostszej obsługi dozowania chemicznego okupionej stałym zakupem materiałów.
Przepisy i klasa
- Jakość wody pitnej regulują przepisy zdrowotne administracji flagowej i państwa portu, a nie pojedynczy instrument IMO; wiele administracji przywołuje wytyczne WHO dotyczące wody do picia przy wartościach docelowych chloru pozostałego.
- Statki pasażerskie działające w reżimach inspekcji zdrowia publicznego, na przykład według procedur sanitarnych dla statków w rodzaju CDC, podlegają surowszym wymaganiom udokumentowanego chloru pozostałego i opanowania Legionella.
- Towarzystwa klasyfikacyjne nadają zabudowanym instalacjom wody pitnej dobrowolną notację klasy, przy czym zapisy okresowych badań stanowią część przeglądu.
Typowe usterki
| Usterka | Skutek |
|---|---|
| Kamień na elektrodach ogniwa elektrolitycznego | Spadająca wydajność chloru mimo niezmienionego poboru prądu |
| Zanieczyszczona albo niewywzorcowana sonda analizatora | Fałszywy odczyt pozostałości, niedodozowanie pozostaje niezauważone |
| Zapowietrzona pompa dozująca albo pusty zbiornik dobowy | Woda bez zabezpieczenia trafia do instalacji rozdzielczej |
| Martwe odcinki rurociągu omijające zbiornik kontaktowy | Miejscowe odrastanie bakterii mimo dobrej pozostałości w strumieniu głównym |
Na co zwrócić uwagę u dostawcy
- Wydajność elektrod albo dozowania dopasowana do rzeczywistego zapotrzebowania szczytowego, a nie do nominalnej objętości zbiornika.
- Analizator o harmonogramie obsługi i wzorcowania, który załoga realnie utrzyma, a nie taki, który wymaga wizyty specjalisty.
- Materiały zgodne z konkretnym stosowanym środkiem dozowanym, ponieważ podchloryn z czasem atakuje wiele powszechnych tworzyw i elastomerów.
Dobry odczyt chloru w punkcie dozowania niewiele znaczy, jeżeli nikt nie sprawdza go przy najdalszym kranie instalacji; pozostałość musi przetrwać całą drogę, a nie tylko mocno opuścić urządzenie.