Pokrywa lukowa typu piggyback

Co odróżnia pokrywę piggyback od typów składanych i przesuwanych

Składane pokrywy lukowe odchylają swoje płaty w górę i jeden na drugi; pokrywy przesuwane prowadzą płaty w bok na kołach wzdłuż zrębnicy. Pokrywa piggyback zamiast tego podnosi jeden płat i stawia go wprost na sąsiednim płacie na jednym końcu luku, używając siłowników hydraulicznych, a nie układu ciągnącego łańcuchem czy liną. Ponieważ płaty po prostu podnoszą się i piętrzą, zamiast składać przez zawias albo jechać po torze kołowym, jest mniej punktów zużycia wystawionych na wodę zabieraną i pył ładunkowy, dlatego ten typ jest powszechny na masowcach wożących ładunki ścierne.

Główne elementy

• Płaty - stalowe sekcje typu pontonowego, jedna przewidziana do leżenia pod spodem, a druga do ustawienia nad nią na końcu postojowym luku.
• Hydrauliczne siłowniki podnoszące - podnoszą i opuszczają każdy płat; moc pochodzi w większości instalacji z osobnego agregatu hydraulicznego, a nie ze wspólnej instalacji maszyn pokładowych.
• Rolki prowadzące i prowadnice boczne - trzymają płat w osi, gdy unosi się on ponad zrębnicę i jedzie do położenia postojowego.
• Układ klinowania i docisku - kliny hydrauliczne albo ręczne ściągające zamknięty płat na listwę dociskową zrębnicy, by uzyskać strugoszczelność.
• Uszczelka gumowa - ciągła uszczelka wokół płata i listwy dociskowej zrębnicy, wykonująca właściwą pracę uszczelniającą.

Dobór i wymiarowanie

Liczbę płatów i układ piętrzenia wyznaczają długość luku oraz wysokość dostępna nad zrębnicą dla ustawionego płata - instalacja piggyback potrzebuje dość wolnej wysokości, by ustawiony płat nie zawadzał o dźwigi pokładowe, zrębnice luków ani osprzęt ładunkowy złożony w pobliżu. Nośność siłownika hydraulicznego wymiaruje się na obciążoną masę płata wraz z ewentualną nagromadzoną pozostałością ładunku, z zapasem, bo siłowniki ledwie wystarczające jako nowe tracą zapas w miarę zużywania się uszczelnień.

Przepisy i klasa

Międzynarodowa konwencja o liniach ładunkowych i przepisy klasy dotyczące wytrzymałości pokryw lukowych ustalają wymagany standard strugoszczelności oraz obciążenie, jakiemu płat musi sprostać od wody zabieranej i ewentualnie ustawionego nad nim ładunku. Przeglądy klasy obejmują próbę wężową albo ultradźwiękową linii uszczelnienia przy każdej pokrywie lukowej oraz okresowe badanie układu mocowania i docisku; ujednolicone wymagania IACS obejmują obciążenia obliczeniowe pokryw lukowych osobno dla masowców.

Typowe usterki

• Trwałe odkształcenie uszczelki - guma traci sprężystość po latach ściskania i po zaklinowaniu nie domyka już szczeliny, przez co woda wędruje wzdłuż zrębnicy.
• Zużycie rolki prowadzącej dopuszczające przesunięcie płata - zużyta rolka pozwala płatowi zbaczać w bok podczas podnoszenia, przez co zahacza o zrębnicę i zacina się w połowie cyklu.
• Przeciek uszczelnienia siłownika hydraulicznego - powolna utrata siły podnoszenia ujawnia się jako płat wahający się albo osiadający pod własnym ciężarem w położeniu postojowym.
• Korozja listwy dociskowej zrębnicy - wżery na listwie, o którą opiera się uszczelka, uniemożliwiają pełne domknięcie nawet przy sprawnej uszczelce.

Na co zwrócić uwagę u dostawcy

• Materiał uszczelki przewidziany na zakres temperatur danego przewozu i chemiczne działanie ładunku, a nie ogólna mieszanka gumowa.
• Udokumentowany zapas nośności siłownika ponad obliczoną masę płata.
• Dostępność części zamiennych osobno do rolek prowadzących i osprzętu klinującego, czyli elementów zużywających się najbardziej.
• Instalacje referencyjne przy porównywalnej wielkości luku i porównywalnym profilu ładunku.

Zdana próba wężowa na pokrywie piggyback nie potwierdza, że siła klinowania jest równa na całym płacie - sprawdźcie docisk na obu końcach i pośrodku, bo uszczelka potrafi domykać przy klinach i mimo to przeciekać w środku płata.