Co sprawdzić w Instalacja uzdatniania wody pitnej.
46 modeli od 15 producentów. Poniżej przegląd producentów i pełna lista modeli.
Co określa instalację uzdatniania wody pitnej
Uzdatnianie stoi między źródłem wody — zabunkrowaną wodą z lądu albo okrętową wytwornicą wody słodkiej (wyparownikiem lub instalacją odwróconej osmozy) — a zbiornikami magazynowymi i magistralą rozdzielczą zasilającą krany, kambuz i pomieszczenia sanitarne. Jego zadaniem są dezynfekcja oraz, gdzie trzeba, przygotowanie wody: zabicie albo unieszkodliwienie bakterii, nastawienie pH, a w części rozwiązań ponowne zmineralizowanie wody pochodzącej z odwróconej osmozy albo odparowania i niemal całkiem pozbawionej substancji rozpuszczonych. To zadanie inne niż samej wytwornicy wody słodkiej, która usuwa jedynie sól; woda opuszczająca wyparownik albo instalację RO nie jest sama przez się zdatna do picia, dopóki nie przejdzie dezynfekcji i, typowo, dopóki w układzie rozdzielczym nie utrzyma się pozostałości środka dezynfekcyjnego.
Przeczytaj cały przewodnik
Główne elementy
Stopień dezynfekcji
Uzdatnianie nadfioletem (UV), chlorowanie albo dozowanie podchlorynu oraz elektrochlorowanie to typowe metody; UV nie wymaga składowania chemikaliów, lecz nie zostawia ochrony resztkowej w zbiorniku, dlatego wiele instalacji łączy UV w punkcie wytwarzania z niewielką pozostałością chloru utrzymywaną w magazynie.
Filtracja
Filtracja cząstek stałych, a w części instalacji także na węglu aktywnym, przed dezynfekcją, by usunąć zawiesinę i poprawić skuteczność UV albo chloru, bo zawiesiny osłaniają drobnoustroje przed jednym i drugim.
Remineralizacja i nastawianie pH
Tam, gdzie źródłem wody jest RO albo wyparownik, stopień z kalcytem albo dozowaniem dodaje minerały z powrotem i poprawia pH, zarówno dla smaku, jak i po to, by zmniejszyć agresywność bardzo czystej wody wobec rurociągów, przez które płynie.
Zbiornik magazynowy i nadzór rozdziału
Zbiorniki wody pitnej, pompy rozdzielcze oraz, w dobrze wyposażonych instalacjach, umieszczony w linii miernik chloru pozostałego i przewodności, zgłaszający awarię uzdatniania, nim dotrze ona do kranu.
Dobór i wymiarowanie
Wydajność dobiera się do wydajności wytwornicy wody słodkiej albo spodziewanej wydajności bunkrowania, wyrażonej w litrach lub metrach sześciennych na godzinę, tak by uzdatnianie nigdy nie stało się wąskim gardłem wobec zapotrzebowania. Wybór metody dezynfekcji zależy od liczebności załogi, zmienności źródła wody (bunkrowanie na lądzie w portach o niepewnej jakości wody wobec stałego zasilania z RO) oraz od preferencji armatora co do obsługi — lampy UV wymagają okresowej wymiany i czyszczenia tulei, chlorowanie wymaga zapasu chemikaliów i obsługi pompy dozującej. Rozmieszczenie czujników nadzoru chloru pozostałego albo przewodności powinno obejmować zarówno punkt uzdatniania, jak i punkt w magistrali rozdzielczej, a nie sam wlot do zbiornika.
Przepisy i klasa
Jakość wody pitnej na statkach odnosi się zwykle do Wytycznych WHO dotyczących jakości wody do picia, przywoływanych wprost przez wiele administracji bandery, oraz do wymogu Kodeksu ISM co do bezpiecznego zaopatrzenia w wodę jako części systemu zarządzania bezpieczeństwem. Towarzystwa klasyfikacyjne z notacją zdrowego statku albo porównywalną stawiają osobne wymagania uzdatnianiu, nadzorowi i prowadzeniu zapisów badań jakości wody. Regularnych badań bakteriologicznych i chemicznych, zapisywanych i przechowywanych, oczekuje się przy kontrolach państwa portu i inspekcjach bandery, obok fizycznych oględzin powłok zbiorników i zapobiegania połączeniom krzyżowym między instalacją wody pitnej a niepitnej.
| Sprawdzenie | Typowa częstość |
|---|---|
| Poziom pozostałego środka dezynfekcyjnego | Codziennie do co tydzień, według procedury SMS |
| Pobór próbek bakteriologicznych | Co miesiąc albo według wymogu bandery czy armatora |
| Przegląd wewnętrzny zbiornika | Corocznie albo w doku, stan powłoki |
| Wymiana lampy i tulei UV | Według godzin podanych przez producenta, typowo 1-2 lata |
Typowe usterki
- Osłabienie lampy UV — moc spada na długo przed widocznym padnięciem lampy i po cichu zmniejsza skuteczność dezynfekcji, o ile nie nadzoruje się rzeczywistego natężenia UV, a nie samego stanu lampa włączona.
- Utrata pozostałości chloru — usterka pompy dozującej albo pusty zapas chemikaliów pozwala ochronie resztkowej zaniknąć w zbiornikach magazynowych i dopuszcza ponowny rozwój bakterii w ciągu dni.
- Rozpad powłoki zbiornika — korozja albo uszkodzenie powłoki wnosi zanieczyszczenie i metaliczny posmak, a znajduje się je często dopiero przy przeglądzie wewnętrznym.
- Połączenie krzyżowe z instalacją wody niepitnej — źle zaworowane albo źle poprowadzone połączenie z instalacją wody niepitnej to poważne ryzyko skażenia i częste spostrzeżenie tam, gdzie instalacje zmieniano bez uaktualnienia schematu rurociągów.
Na co zwrócić uwagę u dostawcy
- Udokumentowana dawka UV albo wydajność dozowania chloru dobrana do rzeczywistego przepływu i spodziewanej jakości wody, a nie ogólne ustawienie domyślne.
- Dostępność materiałów zużywalnych — lamp UV, tulei, chemikaliów dozujących, zestawów badawczych — przez zwykły łańcuch zaopatrzenia i porty zawinięć statku.
- Nadzór w linii z wyjściem alarmowym do okrętowego systemu alarmowego, tak by awaria uzdatniania została zgłoszona, a nie odkryta po smaku albo po zachorowaniach.
- Dokumentacja zgodności powołująca się na wytyczne WHO albo na konkretny standard bandery lub klasy, według którego jednostka ma świadectwo.
Nadzorujcie natężenie UV albo chlor pozostały wprost, nigdy samego stanu lampa włączona ani godzin pracy pompy dozującej: lampa UV może się świecić i mimo to podawać zbyt małą dawkę do dezynfekcji, a jedynym sposobem, by to wiedzieć, jest pomiar.