Stała dysza mycia zbiorników

Co odróżnia dyszę stałą od przenośnego sprzętu mycia

Stała maszyna myjąca jest zainstalowana w zbiorniku ładunkowym na stałe, wpięta w biegnącą przez pokład linię zasilania medium myjącym i napędzana albo hydraulicznie, turbiną w samym strumieniu wody lub chemikaliów, albo małym silnikiem elektrycznym. Ponieważ jej położenie i wzór natrysku ustala rysunek montażowy, każda jednostka musi pokryć tylko własną przydzieloną strefę wewnętrznej powierzchni zbiornika, a pełny zestaw maszyn zbiornika projektuje się jako grupę tak, by nie zostawić obszaru zacienionego. To różni się zasadniczo od maszyny przenośnej opuszczanej przez właz Butterworth, którą członek załogi przestawia między przejściami mycia, by sięgnąć miejsc, których pojedyncza jednostka stała nie może.

Główne elementy

Głowica dyszy i przekładnia napędu

Wewnętrzna przekładnia redukuje obrót strumienia w dwóch płaszczyznach - powolny obrót indeksujący i szybsze wirowanie strumienia - tak że wzór mycia kryje powierzchnię zbiornika w powtarzalnej, zachodzącej na siebie sekwencji, zamiast ciągle wodzić tą samą ścieżką.

Linia zasilania i zawór odcinający

Każda maszyna łączy się z własną odnogą magistrali medium myjącego, odcinaną zaworem na pokładzie — tak pojedyncze jednostki można wyłączać ze służby bez zatrzymywania całego systemu.

Mocowanie i przejście przez zbiornik

Maszyna przechodzi przez gazoszczelny przepust pokładowy lub grodziowy; uszczelnienie tego przejścia to częsty punkt przecieku, gdy zostanie naruszone przy pracach wejściowych do zbiornika lub naprawie.

Dobór i wymiarowanie

Pokrycie ustala zasięg rzutu i wzór strumienia względem wysokości zbiornika i konstrukcji wewnętrznej (wzdłużniki, wężownice grzewcze, grodzie przelewowe), oraz liczba maszyn na zbiornik potrzebna, by uniknąć stref cienia. Wydatek i ciśnienie na dyszy rozstrzygają skuteczność mycia dla danej pozostałości ładunku i medium - gorąca woda morska, słodka, albo chemiczny środek myjący - i muszą pasować do wydajności okrętowej pompy mycia zbiorników i podgrzewacza.

Typowe usterki

• Zużyta przekładnia napędu w głowicy - maszyna zwalnia albo staje w połowie cyklu, zostawiając na ścianie zbiornika nieumyty pas, łatwy do przeoczenia przy oględzinach z góry zbiornika.
• Zatkana lub uszkodzona końcówka dyszy - pozostałość ładunku lub osad skracają zasięg strumienia i dokładność wzoru, kurcząc skuteczne pokrycie bez wyraźnego znaku z zewnątrz.
• Cieknące uszczelnienie przejścia pokładowego - medium myjące lub opary zbiornika przechodzą przez uszczelkę, grożąc skażeniem na pokładzie albo utratą gazoszczelności zbiornika.
• Zawór odcinający zapieczony lub przepuszczający - jednostki nie da się czysto wyłączyć ze służby do obsługi — albo dalej puszcza płyn, gdy zbiornik ma być suchy do wejścia.
• Złe indeksowanie po złożeniu - maszyna złożona bez odtworzenia pierwotnego taktu przekładni pryska dwa razy na strefę już pokrytą, a inną zostawia nietkniętą.

Na co zwrócić uwagę u dostawcy

• Oryginalne diagramy pokrycia i dane cyklu pracy konkretnego modelu, by maszyna zamienna odtwarzała zatwierdzony, wolny od cieni wzór mycia zbiornika.
• Zapasowe komplety przekładni i uszczelnień dobrane do faktycznie zamontowanego modelu, nie generyczny odpowiednik.
• Materiały zgodne z ładunkami, jakie zbiornik naprawdę wozi — zwłaszcza chemikaliowce potrzebują materiałów dysz i uszczelnień odpornych na konkretny wachlarz ładunków.
• Dokumentacja zdatna wesprzeć procedurę mycia zbiorników statku i każdą związaną z nią sekwencję odgazowania czy inertyzacji.

Po każdej naprawie maszyny stałej sprawdźcie sekwencję indeksowania względem oryginalnego diagramu pokrycia, nim jej zaufacie - maszyna, która się kręci, nie jest dowodem, że kryje całą strefę, do której mycia ją zamontowano.