Sprężarka chłodnicza (tłokowa)

Co definiuje ten typ

Sprężarka tłokowa przetłacza czynnik wyporem tłoka w cylindrze, otwierając i zamykając przy każdym suwie sprężynowe zawory ssące i tłoczne. Dla instalacji prowiantowej z osobnymi komorami chłodzenia i mrożenia to wybór standardowy: instalacja stale włącza się i wyłącza, gdy komory dochodzą do nastawy — a maszyny tłokowe w tej wielkości startują i stają czysto, bez problemów wędrówki oleju i pompażu, które czynią sprężarki śrubowe lepszymi do ciągłej, większej służby. Wersje półhermetyczne zamykają silnik wewnątrz obiegu czynnika; wersje otwarte używają silnika zewnętrznego z uszczelnieniem wału — wybierane tam, gdzie preferowany jest silnik z uznaniem klasy, oddzielony od obiegu czynnika.

Główne elementy

• Skrzynia korbowa i wał korbowy – zamieniają obrót silnika na suw tłoka i mieszczą ładunek oleju w misce.
• Cylindry i tłoki – typowo dwa do sześciu cylindrów w sprężarce instalacji prowiantowej, w układzie V lub W.
• Płyty zaworowe ssące i tłoczne – cienkie stalowe zawory języczkowe, uginające się i zamykające co obrót; zdecydowanie najbardziej awaryjna część.
• Regulacja wydajności – odciążacze cylindrów albo obejście ssania, schodkujące sprężarkę do obciążenia częściowego zamiast krótkiego taktowania całej maszyny.
• Pompa oleju i obieg smarowania – zasilają wymuszenie łożyska i gładzie; wyłącznik niskiego ciśnienia oleju chroni przed suchym startem.
• Grzałka skrzyni korbowej – nie pozwala czynnikowi rozpuszczać się w stojącym oleju podczas długich postojów, bo pieniący start wypłukuje olej z łożysk.
• Zawory odcinające ssania i tłoczenia – izolują sprężarkę do serwisu bez odpompowywania całego obiegu.

Dobór i wymiarowanie

Sprężarkę dobiera się do zadania chłodniczego instalacji przy projektowych temperaturach parowania i skraplania, nie do jednej liczby mocy z tabliczki. Punkty, które inspektor powinien sprawdzić przy wymianie lub nowej budowie:

• Wydajność chłodnicza w kW przy rzeczywistej projektowej temperaturze parowania dla chłodzenia i mrożenia osobno – wydajność spada ostro wraz z temperaturą parowania.
• Rodzaj czynnika: R404A jest wygaszany według harmonogramu poprawki z Kigali, a R448A, R449A lub R507A to częste zamienniki i wybory na nowe budowy — każdy o innej zależności ciśnienie-temperatura.
• Liczba cylindrów i stopni regulacji wydajności, wyznaczające, jak dokładnie instalacja trafi w obciążenie częściowe bez nadmiernego taktowania.
• Stopień sprężania w warunkach projektowych – stopień wypchnięty w górę przez za mały skraplacz skraca życie zaworów niezależnie od jakości sprężarki.

Przepisy i klasa

Przepisy klasy wymagają okresowego przeglądu instalacji chłodniczej i jej części ciśnieniowych, a zbiorniki ciśnieniowe w obiegu, jak zbiornik cieczy, podlegają temu samemu reżimowi prób co inna nadzorowana przez klasę armatura ciśnieniowa. Wybór czynnika coraz mocniej kształtuje poprawka z Kigali do Protokołu montrealskiego, wygaszająca HFC o wysokim GWP — decyduje ona, które czynniki pozostaną dostępne do dolewek w starszych instalacjach i które specyfikuje się na nowych sprężarkach.

Typowe usterki

Na co zwrócić uwagę u dostawcy

• Wersja półhermetyczna lub otwarta zgodna z istniejącą instalacją statku, bo części i mechanizmy nie są między nimi wymienne.
• Skompletowany zestaw płyt zaworowych i uszczelek na magazynie, bo awaria zaworów to najczęstsza naprawa w służbie.
• Potwierdzona zgodność z niskoemisyjnym czynnikiem, na którym instalacja naprawdę będzie pracować, łącznie z rodzajem oleju.
• Udokumentowany zakres regulacji wydajności pasujący do podziału instalacji na komory chłodzenia i mrożenia.

Sprężarka wybijająca na niskim ciśnieniu oleju zaraz po długim postoju ma zwykle olej rozcieńczony czynnikiem, a nie zepsutą pompę oleju — dajcie grzałce skrzyni czas na pracę, zanim skażecie pompę.