Co sprawdzić w BWMS ozonowy.
BWMS ozonowy wytwarza ozon (O3) na statku, zwykle z powietrza otoczenia albo powietrza wzbogaconego w tlen przepuszczanego przez wyładowanie koronowe albo wytwornicę UV, i wtryskuje go do strumienia wody balastowej przy pobieraniu. Ozon jest silnym utleniaczem, który rozrywa błony komórkowe i niszczy DNA organizmów oraz patogenów w ciągu sekund od zetknięcia, a potem stosunkowo szybko rozkłada się z powrotem do tlenu, i to jest główny argument za nim wobec elektrochlorowania: nie ma trwałej substancji czynnej do zneutralizowania przed zrzutem ani składowania chemikaliów na statku. Stoi obok UV i elektrochlorowania jako…
Co tworzy ten typ
BWMS ozonowy wytwarza ozon (O3) na statku, zwykle z powietrza otoczenia albo powietrza wzbogaconego w tlen przepuszczanego przez wyładowanie koronowe albo wytwornicę UV, i wtryskuje go do strumienia wody balastowej przy pobieraniu. Ozon jest silnym utleniaczem, który rozrywa błony komórkowe i niszczy DNA organizmów oraz patogenów w ciągu sekund od zetknięcia, a potem stosunkowo szybko rozkłada się z powrotem do tlenu, i to jest główny argument za nim wobec elektrochlorowania: nie ma trwałej substancji czynnej do zneutralizowania przed zrzutem ani składowania chemikaliów na statku. Stoi obok UV i elektrochlorowania jako jeden z trzech przeważających mechanizmów uzdatniania na rynku BWMS z uznaniem typu, a wyróżnia go działanie przez wtrysk gazu i krótkotrwałe utlenianie zamiast dawki UV czy pozostałości chloru.
Główne elementy
Wytwornica ozonu
Komory wyładowania koronowego albo lampy UV przekształcające tlen w ozon; jednostki z wyładowaniem koronowym potrzebują osuszonego, bezolejowego gazu zasilającego, a zwykle także koncentratora tlenu przed nimi dla podniesienia sprawności.
Wtrysk gazu / układ zwężkowy
Wtryskuje gazowy ozon do przewodu balastowego, zwykle przez zwężkę albo dyfuzor, wymiarowany tak, by rozpuścić gaz w strumieniu wody przy wydajności uzdatniania.
Zbiornik kontaktowy albo odcinek kontaktu w przewodzie
Daje ozonowi czas przebywania na utlenienie organizmów, nim woda dotrze do zbiornika balastowego, albo jako osobny zbiornik, albo jako wydłużony odcinek kontaktu w przewodzie.
Jednostka niszczenia gazu odlotowego
Rozkłada ozon, który nie rozpuścił się w wodzie, nim ujdzie do atmosfery, bo ozon jest dla załogi trujący już przy małych stężeniach.
Układ sterowania i nadzoru
Dozuje ozon względem natężenia przepływu, a w niektórych instalacjach dodatkowo przez czujniki pozostałości utleniacza potwierdza uzdatnianie, nim praca pompy balastowej zostanie zapisana jako zakończona.
Dobór / wymiarowanie
- Wydajność pompy balastowej w metrach sześciennych na godzinę ustala wymaganą wydajność wytwarzania ozonu i wielkość układu wtrysku.
- Źródło gazu zasilającego: własna sprężarka powietrza z osuszaczem albo koncentrator tlenu, co zmienia zarówno pobór mocy, jak i powierzchnię zabudowy wytwornicy.
- Pobór mocy na metr sześcienny poddany uzdatnianiu jest wobec UV stosunkowo duży, co liczy się w analizach obciążenia elektrycznego nowo budowanej jednostki.
- Dostępne miejsce na jednostkę niszczenia gazu odlotowego i ewentualny zbiornik kontaktowy, których instalacje UV na ogół nie potrzebują.
- Obszar zatwierdzenia: potwierdźcie, że instalacja ma uznanie typu według Kodeksu BWMS IMO albo zatwierdzenie Straży Wybrzeża USA, jeśli statek zawija na wody amerykańskie.
Przepisy / klasa
BWMS ozonowy musi mieć uznanie typu według Kodeksu BWMS Konwencji o wodach balastowych IMO, a statki zawijające na wody amerykańskie potrzebują osobnego uznania typu USCG, bo Stany Zjednoczone nie przyjęły wprost schematu IMO. Zrzut musi spełniać standard skuteczności wód balastowych D-2 co do stężenia organizmów. Ponieważ ozon jest gazem trującym i utleniającym, instalacja podlega także okrętowym rozwiązaniom detekcji gazu i wentylacji wokół pomieszczenia uzdatniania, a towarzystwa klasyfikacyjne rozpatrują układ niszczenia gazu odlotowego jako część zatwierdzenia instalacji, a nie jako dodatek do wyboru.
Typowe usterki
| Usterka | Skutek |
|---|---|
| Zanieczyszczenie komory wyładowania koronowego wilgocią w gazie zasilającym | Spadająca wydajność ozonu, niedodozowanie grożące niespełnieniem standardu zrzutu D-2 |
| Degradacja membrany albo złoża sitowego koncentratora tlenu | Mniejsza czystość gazu zasilającego, przez co wytwornica musi pracować ciężej dla tej samej wydajności ozonu |
| Wyczerpanie katalizatora w jednostce niszczenia gazu odlotowego | Ozon uchodzi bliżej stężenia surowego, co grozi narażeniem osób w pomieszczeniu uzdatniania |
| Zanieczyszczenie albo zużycie kawitacyjne wtryskiwacza zwężkowego | Złe mieszanie gazu z cieczą, nierówne dozowanie w strumieniu balastu |
| Wysoka temperatura albo mętność wody przy pobieraniu | Zapotrzebowanie na ozon rośnie gwałtownie, a instalacja może nie osiągnąć dawki przy najgorszej jakości wody |
Na co zwrócić uwagę u dostawcy
- Świadectwo uznania typu obejmujące rzeczywisty zakres pracy w rejonie żeglugi statku, wraz z danymi osiągów w wodzie zimnej i mętnej.
- Udokumentowane wartości poboru mocy przy pełnej wydajności balastowania, sprawdzone względem dostępnej mocy prądnic statku.
- Sieć serwisową dla komór wyładowania koronowego i złóż ewentualnego koncentratora tlenu, bo to części o najkrótszej żywotności.
- Jasną dokumentację bezpieczeństwa co do narażenia na ozon w pomieszczeniu uzdatniania, wraz z rozmieszczeniem czujników i progami alarmów.
Instalacje ozonowe szybko tracą zapas dozowania w ciepłej, obciążonej organicznie wodzie portowej; jeśli statek regularnie balastuje w takich warunkach, sprawdźcie, czy dane badawcze uznania typu obejmowały te warunki, a nie tylko próby w czystej wodzie morskiej.