Resuscytator tlenowy

Worek samorozprężalny z maską albo zawór na żądanie

Worek samorozprężalny ściska się ręcznie, aby podać oddech, i można go użyć u poszkodowanego całkowicie bezdechowego; zawór na żądanie podaje natomiast gaz, gdy poszkodowany podejmuje wysiłek wdechowy, co przydaje się u kogoś oddychającego słabo samodzielnie.

Maska i przyrządy udrażniające

Komplet rozmiarów masek dla dorosłych oraz, gdy wymaga tego skład załogi jednostki, dla mniejszych twarzy, a do tego rurki ustno-gardłowe utrzymujące język z dala od drogi oddechowej podczas wentylacji.

Dobór i wymiarowanie

Czas pracy butli liczy się przy zastosowaniu okrętowym bardziej niż szczytowe natężenie przepływu, ponieważ zestaw może musieć wspomagać poszkodowanego przez czas potrzebny na dojście do najbliższego portu albo na przybycie śmigłowca ewakuacyjnego, a to bywają godziny. Zestaw w wytrzymałej walizce z pasem na ramię jest lepszy niż urządzenie stacjonarne, ponieważ trzeba go zanieść tam, gdzie na statku leży poszkodowany, a nie odwrotnie. Zgodność z istniejącymi na statku butlami tlenu medycznego i ich złączami pozwala uniknąć przewożenia dwóch niezgodnych standardów butli na tej samej jednostce.

Przepisy i klasa

Wymóg przewożenia sprzętu do resuscytacji wynika z wykazu medycznego administracji flagowej, który u większości administracji podąża za postanowieniami o opiece medycznej Konwencji o pracy na morzu Międzynarodowej Organizacji Pracy oraz za właściwymi wytycznymi o zapasach leczniczych dla danej kategorii statku. Jednostki zobowiązane do korzystania z radiowej porady lekarskiej muszą umieć dokładnie opisać wyposażenie na statku lekarzowi na lądzie, więc typ resuscytatora i czas pracy tlenu powinny być znane, a nie tylko sam fakt jego obecności. Stan wyposażenia i terminy badań butli sprawdza się przy kontrolach medycznych administracji flagowej obok apteczki okrętowej.

Typowe usterki

• Pusta albo przeterminowana butla - wywołane niewymienieniem zużytej butli albo upływem terminu badania ciśnieniowego; prowadzi do braku tlenu dokładnie wtedy, gdy jest potrzebny.
• Zmurszała uszczelka maski - wywołana długim przechowywaniem bez użycia albo działaniem ciepła; prowadzi do złego przylegania do twarzy poszkodowanego i nieskutecznej wentylacji.
• Zatarty reduktor - wywołany korozją albo brakiem okresowego uruchamiania; prowadzi do zwłoki albo braku przepływu w sytuacji nagłej.
• Załoga nieznająca urządzenia - wywołane rzadkimi ćwiczeniami; prowadzi do wahania albo błędnej częstości wentylacji dokładnie wtedy, gdy liczy się najbardziej.

Na co zwrócić uwagę u dostawcy

• Butle i złącza zgodne z tlenem medycznym już przewożonym na statku.
• Udokumentowany okres przydatności i odstępy badań ciśnieniowych wyraźnie oznaczone, wraz z butlami zapasowymi albo wymiennymi dostępnymi w zwykłych portach jednostki.
• Walizka i mocowanie dopasowane do układu statku, tak aby zestaw dało się szybko osiągnąć i przenieść z miejsca, w którym jest przechowywany.
• Materiały szkoleniowe albo pokaz odpowiedni dla załogi niebędącej personelem medycznym.

Resuscytator, z którym nikt nie ćwiczył podczas alarmu ćwiczebnego, jest butlą w walizce, a nie działającym elementem wyposażenia bezpieczeństwa - należy do tego samego cyklu ćwiczeń co wąż pożarniczy, a nie do zakresu corocznej kontroli medycznej.