Gaśnica proszkowa (DCP)

Co odróżnia DCP od innych gaśnic przenośnych

Gaśnice na suchy proszek gaśniczy wyrzucają drobny proszek, typowo fosforan monoamonowy (proszek ABC) albo wodorowęglan sodu czy potasu (proszek BC), który przerywa reakcję łańcuchową spalania przy zetknięciu z płomieniem. To daje DCP najszybsze zbicie ognia spośród wszystkich typów gaśnic przenośnych przy pożarze cieczy w ruchu, dlatego jest to wybór standardowy do zęz maszynowni, stanowisk obsługi paliwa i warsztatów, gdzie pożary cieczy palnych są głównym zagrożeniem. Inaczej niż CO2, DCP nie daje efektu chłodzenia i pożar może odżyć, gdy pozostaną gorące powierzchnie; inaczej niż piana, nie tworzy nad rozlewiskiem koca odcinającego pary, więc wybiera się go dla szybkości zbicia ognia, a nie dla zabezpieczenia pożaru przed ponownym zapaleniem.

Główne elementy

Zbiornik i ładunek proszku

Zbiornik stalowy, na statkach handlowych typowo 6, 9 albo 12 kg, trzyma ładunek proszku suchy i odcięty od wilgoci -- proszek zbrylony od wnikającej wilgoci nie wypłynie poprawnie, a to najczęstsza awaria w eksploatacji.

Napełnienie ciśnieniem

Urządzenia pod stałym ciśnieniem trzymają gaz napędowy, zwykle azot, w tym samym zbiorniku co proszek i pokazują ciśnienie na manometrze; urządzenia z nabojem mają osobny mały nabój CO2 przebijany przy uruchomieniu, częsty przy większych gaśnicach na kołach.

Wąż i prądownica

Elastyczny wąż oraz prądownica typu lejkowego albo wachlarzowa kierują obłok proszku; prądownica musi pozostać wolna od zbrylonego proszku i od wilgoci na końcówce.

Klasyfikacja proszku

Proszek ABC obejmuje zwykłe materiały palne, ciecze palne i urządzenia elektryczne pod napięciem; proszek BC ogranicza się do pożarów cieczy i gazów i jest na nowszym tonażu rzadszy, skoro ABC jednym wyrobem obejmuje szerszy zakres zagrożeń na statku.

Zagadnienia doboru

Rozmieszczenie i wielkość idą za zagrożeniem pożarowym pomieszczenia, a nie za jednym standardem dla całego statku: maszynownie, farbiarnie, kambuzy i pomieszczenia wirówek paliwa wożą zwykle urządzenia 9-12 kg, podczas gdy pomieszczenia mieszkalne opierają się częściej na gaśnicach wodnych albo pianowych, a DCP rezerwuje się dla pomieszczeń maszynowych i technicznych, gdzie pożary cieczy i instalacji elektrycznych są prawdziwym zagrożeniem.

Przepisy i klasa

Gaśnice przenośne, w tym urządzenia DCP, muszą spełniać wymagania SOLAS rozdział II-2 co do liczby, rodzaju i rozmieszczenia oraz Kodeks systemów bezpieczeństwa pożarowego (FSS), który ustala najkrótszy czas wypływu i zasięg rzutu. Każde urządzenie potrzebuje świadectwa uznania typu, musi być obsługiwane i badane ciśnieniowo według planu wytwórcy, zwykle coroczne oględziny oraz dokładniejsza obsługa lub próba hydrostatyczna w dłuższych odstępach, i jest sprawdzane przy każdej kontroli państwa portu i przeglądzie klasy względem okrętowego planu ochrony przeciwpożarowej.

Typowe usterki

Na co zwrócić uwagę u dostawcy

• Ważne uznanie typu dla państwa bandery i rejonu żeglugi, w którym jednostka pracuje.
• Dostęp do zakładów obsługowych w portach, do których jednostka naprawdę zawija, dla napełniania i prób hydrostatycznych.
• Odporne na korozję wykończenie zbiornika, odpowiednie do stałego narażenia morskiego, zwłaszcza przy urządzeniach na pokładzie.
• Wyraźną przydatność rodzaju proszku do zagrożeń pożarowych każdego pomieszczenia, do jakiego jest przypisany, a nie jeden wyrób hurtem na cały statek.

Ważcie każdy zbiornik DCP przy comiesięcznym przeglądzie względem wybitej masy brutto -- urządzenie pod stałym ciśnieniem może wyglądać dobrze na manometrze, podczas gdy proszek w środku zbrylił się na kamień, a masa jest jedynym sprawdzeniem, które to wychwyci.