Kosz do transportu ludzi

Co wyróżnia ten typ

Trapy i trapy burtowe zakładają, że dwie konstrukcje są dość blisko siebie i dość spokojne względem siebie, aby połączyć je konstrukcją stałą albo półstałą. Przenoszenie na morzu między statkiem zaopatrzeniowym a platformą albo między dwiema jednostkami zwykle nie spełnia tego warunku - jest ruch względny, brak bliskości pokład-pokład i często znaczna różnica wolnej burty. Kosz do transportu ludzi rozwiązuje to, podnosząc ludzi żurawiem, zamiast przeprowadzać ich na drugą stronę, co przenosi element krytyczny dla bezpieczeństwa z samej drabiny na żuraw, zawiesia i ocenę stanu morza przez operatora.

Główne elementy

Konstrukcja kosza albo siatki

Sztywna rama, zwykle z osłoną z siatki linowej albo taśmowej i litym dnem, dobrana do podanej największej liczby osób wraz z ich wyposażeniem osobistym, z uchwytami rozmieszczonymi po obwodzie.

Zawiesie i krętlik

Kilka cięgien łączy kosz z krętlikiem umieszczonym nad nim, który zapobiega obracaniu się ładunku wraz z obrotem haka żurawia w czasie podnoszenia.

Styk z żurawiem i zawiesiami

Kosz jest tylko tak bezpieczny jak żuraw, który go podnosi - jego udźwig znamionowy, dopuszczalne obciążenie robocze żurawia oraz nośność haka i szakli muszą być do siebie dobrane, a nie jedynie sam kosz certyfikowany w oderwaniu.

Wyposażenie osobiste

Przenoszone osoby mają założone uznane środki wypornościowe, tam gdzie to istotne przystosowane do zanurzenia w zimnej wodzie, a osoba obsługująca kosz utrzymuje przez cały czas podnoszenia jednoznaczny system sygnałów z operatorem żurawia.

Dobór i wymiarowanie

Udźwig znamionowy wyznacza liczba osób, na którą zaprojektowano kosz, każdej z przypisanym standardowym naddatkiem masy obejmującym odzież i wyposażenie osobiste, i to właśnie ta wartość - a nie sama siła niszcząca konstrukcji kosza - rządzi bezpiecznym użyciem. Kosz musi być dobrany z zapasem do dopuszczalnego obciążenia roboczego żurawia oraz do rzeczywistej wysokości przenoszenia i typowego stanu morza jednostki albo platformy, ponieważ kosz dopuszczony do pracy na spokojnej wodzie nie nadaje się automatycznie do falowania, w jakim jednostka faktycznie pracuje.

Przepisy i klasa

Przenoszenie ludzi żurawiem podlega przede wszystkim wytycznym branżowym organizacji takich jak Global Wind Organisation albo stowarzyszeń branży naftowo-gazowej, zależnie od rodzaju żeglugi, a nie jednemu postanowieniu SOLAS, choć samo urządzenie dźwignicowe objęte jest certyfikacją urządzeń przeładunkowych statku i reżimem badań okresowych. Towarzystwa klasyfikacyjne i administracje flagowe wymagają, aby żuraw używany do przenoszenia ludzi miał ważne świadectwo próby obciążeniowej, a wielu operatorów dodatkowo wymaga, aby sam kosz miał świadectwo projektowe wytwórcy podające udźwig znamionowy i odstęp między przeglądami. Procedury armatora i czarterującego zwykle ograniczają przenoszenie ludzi do określonych granic stanu morza i wiatru, węższych niż dopuszczałoby samo świadectwo wyposażenia.

Typowe usterki

• Postrzępione zawiesie albo siatka - wywołane działaniem promieniowania UV, przetarciem albo przeciążeniem; prowadzi do ryzyka zniszczenia konstrukcji w czasie podnoszenia z ludźmi na pokładzie.
• Brakujący albo niewłaściwy krętlik - wywołany użyciem niedobranych zawiesi niedostarczonych jako certyfikowany komplet; prowadzi do obracania się ładunku i zaczepiania w czasie przenoszenia.
• Przeciążenie ponad dopuszczalną liczbę osób - wywołane presją, aby przenieść całą grupę roboczą za jednym razem; prowadzi do przekroczenia certyfikowanego dopuszczalnego obciążenia roboczego.
• Podnoszenie podjęte poza granicami stanu morza - wywołane presją harmonogramu; prowadzi do nadmiernego bujania kosza i większego ryzyka uderzenia o konstrukcję.

Na co zwrócić uwagę u dostawcy

• Świadectwo projektowe wytwórcy podające udźwig znamionowy, naddatek masy na osobę i zastosowaną normę projektową.
• Kompletny zestaw zawiesi - zawiesie wielocięgnowe, krętlik i szakle - dostarczony i certyfikowany razem, a nie złożony z niedobranych części.
• Czytelny harmonogram przeglądów okresowych i prób obciążeniowych wraz z historią serwisową możliwą do przedstawienia przy przeglądzie.
• Udokumentowana zgodność z rzeczywistym udźwigiem i zasięgiem żurawia jednostki albo platformy.

Świadectwo kosza to tylko połowa sprawy - właściwie dobrany kosz podnoszony przez operatora żurawia pracującego poza granicami ruchów jednostki wciąż jest podnoszeniem niekontrolowanym, a przenoszenie należy odwoływać ze względu na stan morza, a nie wyłącznie na stan wyposażenia.