Co sprawdzić w Drabinka do wsiadania.
Trap burtowy łączy pokład z nabrzeżem albo pontonem pod mniej więcej stałym nachyleniem. Drabinka do wsiadania wykonuje zadanie odwrotne w gorszych warunkach: zwisa pionowo albo prawie pionowo wzdłuż burty statku, od pokładu wsiadania do jednostki ratunkowej albo do linii wodnej, i musi nadawać się do użycia przez człowieka w kamizelce ratunkowej, a być może i w kombinezonie ratunkowym, po ciemku, gdy statek się kołysze, a drabinka obija się o stalowe poszycie. Trzyma się ją rozłożoną i gotową, a nie rozwija na żądanie jak trap, ponieważ przy opuszczaniu statku nie ma…
Co wyróżnia drabinkę do wsiadania
Trap burtowy łączy pokład z nabrzeżem albo pontonem pod mniej więcej stałym nachyleniem. Drabinka do wsiadania wykonuje zadanie odwrotne w gorszych warunkach: zwisa pionowo albo prawie pionowo wzdłuż burty statku, od pokładu wsiadania do jednostki ratunkowej albo do linii wodnej, i musi nadawać się do użycia przez człowieka w kamizelce ratunkowej, a być może i w kombinezonie ratunkowym, po ciemku, gdy statek się kołysze, a drabinka obija się o stalowe poszycie. Trzyma się ją rozłożoną i gotową, a nie rozwija na żądanie jak trap, ponieważ przy opuszczaniu statku nie ma czasu na rozstawianie czegokolwiek.
Główne elementy
Liny boczne i szczeble
Dwie liny boczne z włókna albo z rdzeniem stalowym niosą szczeble z drewna, aluminium albo GRP. Szczeble są rozmieszczone równomiernie, zwykle w okolicy 300 mm, i mają na powierzchni stąpania wykończenie przeciwpoślizgowe, ponieważ po drabince wchodzi się mokrą.
Szczeble rozporowe
Sztywne szczeble rozporowe w odstępach trzymają drabinkę z dala od kadłuba, aby nie skręcała się i nie kładła płasko na poszyciu, gdy obciąży ją ciężar człowieka. Bez rozpór drabinka składa się pod obciążeniem na bok, co jest najczęstszą wadą konstrukcyjną tanich kompletów.
Głowica i zamocowanie
Górny koniec drabinki jest na stałe przymocowany do konstrukcji statku przy stanowisku wsiadania, zwykle poprzeczką albo uchem przewidzianym na to obciążenie, tak aby drabinki nie dało się wyrwać ani zgubić za burtę w czasie użycia.
Przechowywanie
Drabinki trzyma się zwinięte albo nawinięte na bęben blisko miejsca wsiadania, osłonięte przed UV i zasolonym pyłem wodnym, z jasną procedurą rozwijania, ponieważ zacięty bęben w chwili wodowania łodzi ratunkowej przekreśla cały zamysł.
Dobór i wymiarowanie
- Długość: dopasowana do pionowej odległości od pokładu wsiadania do najlżejszej morskiej linii wodnej, a nie tylko do pokładu, na którym stoi łódź, ponieważ statek może mieć przechył albo przegłębienie na dziób.
- Materiał szczebli: powszechne są drewno i GRP; szczeble metalowe przewodzą zimno i bywają śliskie po oblodzeniu, co ma znaczenie przy drabinkach, których można użyć na mrozie.
- Obciążenie robocze: przewidziane na jednoczesne użycie przez więcej niż jedną osobę, ponieważ po drabinkach do wsiadania wchodzi się pod presją czasu, a ludzie się gromadzą.
- Szerokość: dostatecznie duża dla buta przy założonej kamizelce ratunkowej, a nie lądowe minimum.
Przepisy i klasa
Drabinki do wsiadania podlegają SOLAS rozdział III i Kodeksowi LSA IMO, które ustalają wymagania co do budowy, przeciwpoślizgowych powierzchni stąpania, układu szczebli rozporowych oraz liczby drabinek w stosunku do liczby i rodzaju zabranych jednostek ratunkowych. Towarzystwa klasyfikacyjne sprawdzają stan, rozłożenie i przechowywanie drabinki przy każdym okresowym przeglądzie środków ratunkowych i odrzucają pęknięte szczeble, liny boczne z pozrywanymi drutami albo bębny, które nie obracają się swobodnie.
Typowe usterki
| Usterka | Skutek |
|---|---|
| Brakujące albo powyginane szczeble rozporowe | Drabinka skręca się i kładzie na kadłubie pod obciążeniem, stając się bezużyteczna dokładnie wtedy, gdy jest potrzebna |
| Butwienie lin bocznych albo korozja drutu wewnątrz bębna | Nagłe zerwanie pod obciążeniem, często niewidoczne, dopóki drabinka nie zostanie rozwinięta |
| Szczeble ze zużytą powłoką przeciwpoślizgową | Poślizgnięcia w mokrych albo oblodzonych warunkach, większe ryzyko upadku podczas rzeczywistej ewakuacji |
| Drabinka złożona, lecz nierozłożona albo źle poprowadzona | Opóźnienie dokładnie w chwili, gdy szybkość liczy się najbardziej |
Na co zwrócić uwagę u dostawcy
- Udokumentowane uznanie typu według Kodeksu LSA dla konkretnego modelu drabinki, a nie ogólne świadectwo warsztatowe.
- Możliwy do prześledzenia materiał lin bocznych i zapisy prób obciążeniowych dla każdej partii produkcyjnej.
- Wsparcie przy prawidłowym obliczeniu długości wobec wysokości pokładu wsiadania i najlżejszej linii wodnej jednostki.
- Dostępność pojedynczych szczebli i rozpór jako części zamiennych, aby uszkodzony odcinek nie wymuszał wymiany całej drabinki.
Rozwiń drabinkę na każdym ćwiczeniu i sprawdź ręką szczeble rozporowe oraz osadzenie szczebli, zamiast zerkać z krawędzi pokładu — skręcona rozpora jest z góry niewidoczna, ale nie utrzyma ciężaru człowieka.