Co sprawdzić w Buczek mgłowy / sygnał dźwiękowy.
Gwizdek albo buczek mgłowy to słyszalny sygnał jednostki według Międzynarodowych przepisów o zapobieganiu zderzeniom na morzu (COLREGs), używany zarówno do sygnałów manewrowych przy dobrej widzialności, jak i do sygnałów mgłowych przy widzialności ograniczonej. Inaczej niż światła nawigacyjne, działające tylko wtedy, gdy druga jednostka może je zobaczyć, dźwięk niesie się zza cypli, przez mgłę i do małych łodzi całkiem pozbawionych odbłyśnika radarowego, dlatego przepis utrzymuje go jako obowiązkowy nawet na jednostkach naszpikowanych elektronicznymi pomocami nawigacyjnymi. Cechą wyróżniającą ten typ wyposażenia spośród innego sprzętu sygnalizacyjnego na mostku jest to, że COLREGs ustalają…
Co tworzy ten typ
Gwizdek albo buczek mgłowy to słyszalny sygnał jednostki według Międzynarodowych przepisów o zapobieganiu zderzeniom na morzu (COLREGs), używany zarówno do sygnałów manewrowych przy dobrej widzialności, jak i do sygnałów mgłowych przy widzialności ograniczonej. Inaczej niż światła nawigacyjne, działające tylko wtedy, gdy druga jednostka może je zobaczyć, dźwięk niesie się zza cypli, przez mgłę i do małych łodzi całkiem pozbawionych odbłyśnika radarowego, dlatego przepis utrzymuje go jako obowiązkowy nawet na jednostkach naszpikowanych elektronicznymi pomocami nawigacyjnymi. Cechą wyróżniającą ten typ wyposażenia spośród innego sprzętu sygnalizacyjnego na mostku jest to, że COLREGs ustalają jego najmniejszy zasięg słyszalności i pasmo częstotliwości według długości jednostki, a nie według upodobania armatora, więc zamontowane urządzenie musi odpowiadać kategorii długości statku, a nie tylko jego zasilaniu.
Główne elementy
- Zespół wytwarzający dźwięk: elektryczny albo pneumatyczny buczek membranowy, a w niektórych mniejszych i starszych instalacjach gwizdek stroikowy, zamocowany wysoko na maszcie albo na konstrukcji komina dla najszerszego niezasłoniętego rozejścia się dźwięku.
- Zasilanie powietrzem albo prądem: buczki pneumatyczne czerpią z okrętowej instalacji sprężonego powietrza przez własny zawór redukcyjny; buczki elektryczne pracują na membranie napędzanej silnikiem albo elektromagnesem.
- Pulpit zdalnego sterowania: zamocowany na mostku wyłącznik albo pedał pozwalający oficerowi wachtowemu nadawać dźwięki długie i krótkie bez odchodzenia od konsoli, wymagany jako obsługiwany z głównego stanowiska dowodzenia.
- Dzwon, a na jednostkach od 100 m wzwyż także gong: COLREGs wymagają ich jako odrębnego urządzenia sygnalizacji mgłowej, nadawanego z dziobu (dzwon) i z rufy (gong) na jednostkach na kotwicy albo na mieliźnie, niezależnie od buczka.
Dobór i wymiarowanie
Załącznik III do COLREGs ustala wymagany zasięg słyszalności i pasmo częstotliwości według długości jednostki: mniej więcej 2 mile morskie dla jednostek od 200 m wzwyż, przez pasma pośrednie w dół aż do około 0.5 mili morskiej dla jednostek poniżej 12 m, jeśli w ogóle wożą takie urządzenie. Zakres częstotliwości i poziom ciśnienia akustycznego w odległości jednego metra są podane odpowiednio, więc buczka zaklasyfikowanego dla kabotażowca nie da się po prostu, bez zmian, zamontować na jednostce z większego przedziału długości. Wysokość zamocowania i wszelkie przesłonięcie przez osłony komina albo maszty na drodze promieniowania buczka również należą do doboru, bo buczek zgodny technicznie, lecz źle ustawiony, i tak może w praktyce nie osiągnąć wymaganego zasięgu.
Przepisy i klasa
Prawidło 33 COLREGs wymaga od każdej jednostki o długości 12 m albo większej gwizdka i dzwonu, a od jednostek od 100 m wzwyż także gongu, nastrojonego tak, by nie dało się go pomylić z dzwonem. Załącznik III ustala normę osiągową co do zasięgu, częstotliwości i czasu trwania sygnałów. Przeglądy klasy i administracji bandery sprawdzają, czy urządzenie da się obsłużyć ze stanowiska dowodzenia i czy jest słyszalne na wymaganym zasięgu, a wymagania SOLAS co do zabierania tego wyposażenia zazębiają się z okrętowym certyfikatem bezpieczeństwa wyposażenia, przez co wadliwy buczek potrafi wstrzymać przegląd, choć sam przedmiot jest mechanicznie prosty.
Typowe usterki
| Usterka | Skutek |
|---|---|
| Skorodowany albo zatkany przewód powietrza do buczka pneumatycznego | Słaby albo brakujący sygnał dokładnie wtedy, gdy ograniczona widzialność czyni go najbardziej potrzebnym |
| Twardnienie membrany w buczkach elektrycznych | Zniekształcony ton albo całkowita cisza, często niezauważone aż do planowej próby |
| Awaria kabla zdalnego sterowania albo elektromagnesu | Buczka nie da się uruchomić z mostka, co wymusza sygnał podawany ręcznie, rzadko zgodny z wymaganymi czasami |
| Zapieczone serce dzwonu albo bijak gongu od braku używania | Nie da się podać sygnału mgłowego na kotwicy, co narusza prawidło 35 COLREGs bez elektronicznej rezerwy |
Na co zwrócić uwagę u dostawcy
- Dokumentację uznania typu wykazującą, że urządzenie spełnia pasmo częstotliwości i zasięgu dla kategorii długości jednostki.
- Dostępność właśnie tych części zamiennych membrany, stroika czy zaworu powietrza, a nie ogólnego zamiennika zmieniającego ton albo poziom wyjściowy.
- Wspornik i przyłącze zdalnego sterowania pasujące do istniejącego okablowania mostka albo instalacji powietrznej, by przy wymianie na równoważne urządzenie uniknąć pełnego montażu od nowa.
Próbujcie buczek przy cotygodniowej próbie z rzeczywistego stanowiska dowodzenia, a nie z miejscowego pulpitu wytwórcy - to usterka kabla między mostkiem a buczkiem wychodzi na jaw przy kontroli państwa portu, a nie zła membrana.