Drut spawalniczy (MIG/MAG)

Co odróżnia drut MIG/MAG od elektrod otulonych i spoiwa TIG

Drut lity (GMAW) i drut proszkowy (FCAW) podaje się w sposób ciągły ze szpuli przez uchwyt spawalniczy, co daje znacznie większą wydajność stapiania niż elektroda otulona wymieniana co kilka minut. Drut lity potrzebuje butli z gazem osłonowym i spokojnych warunków, co czyni go procesem warsztatowym albo do suchej maszynowni; drut proszkowy niesie topnik we wnętrzu, a w gatunkach samoosłonowych nie potrzebuje w ogóle gazu z zewnątrz, dlatego jest częstszym wyborem do napraw na statku poza kontrolowanym warsztatem.

Główne elementy

Drut lity (GMAW/MIG)

Miedziowany drut ze stali niestopowej albo nierdzewnej, do prac na statku typowo 0.8-1.2 mm, używany z gazem osłonowym CO2 albo mieszanką argonu i CO2. Przy dobrej osłonie gazowej daje czystą spoinę z niewielkim rozpryskiem, ale jest podatny na pory w chwili, gdy wiatr albo przeciąg zakłóci osłonę gazową — na odkrytym pokładzie to rzeczywiste ograniczenie.

Drut proszkowy (FCAW)

Drut rurkowy wypełniony topnikiem, dostępny w wersji z osłoną gazową (wyższa jakość, potrzebuje butli) albo samoosłonowej (bez gazu z zewnątrz, znoszący wiatr, praktyczny wybór do napraw pokładowych i zbiornikowych). Zostawia nieco więcej żużla niż drut lity, który trzeba odkuwać między ściegami.

Klasyfikacja drutu i dopasowanie

Druty klasyfikuje się według oznaczenia AWS albo równoważnego (na przykład ER70S-6 dla litego drutu do stali niestopowej), które określa wytrzymałość na rozciąganie i skład chemiczny. Drut musi odpowiadać gatunkowi stali rodzimej oraz, przy naprawach konstrukcyjnych objętych klasą, technologii spawania, według której naprawę się wykonuje.

Rozważania przy doborze

• Gatunek materiału rodzimego — poszycie kadłuba ze stali niestopowej, stal o podwyższonej wytrzymałości albo rurociągi nierdzewne wymagają każde innej klasyfikacji drutu.
• Pozycja — drut proszkowy samoosłonowy znosi wiatr oraz pozycje pionowe i pułapowe, z którymi drut lity sobie nie radzi.
• Średnica dobrana do grubości złącza i zakresu prądowego spawarki obecnej na statku.
• Dostępność gazu osłonowego — jednostka bez stałego zapasu CO2 i argonu jest w praktyce ograniczona do drutu proszkowego samoosłonowego przy naprawach poza warsztatem.

Przepisy i klasa

Naprawy konstrukcyjne kadłuba objętego klasą albo części ciśnieniowych muszą iść za technologią spawania zatwierdzoną przez towarzystwo klasyfikacyjne jednostki, przy czym materiał dodatkowy jest wskazany jako część tej technologii. Inspektorzy klasy poproszą o świadectwo materiału dodatkowego i zatwierdzoną WPS, nim przyjmą trwałą naprawę konstrukcyjną; naprawy tymczasowe wykonane dla własnego bezpieczeństwa załogi zgłasza się klasie zwykle w następnym porcie, nawet gdy robiono je pod presją czasu.

Typowe usterki

Na co zwrócić uwagę u dostawcy

• Świadectwa partii (2.1/2.2 albo 3.1 zależnie od zastosowania) możliwe do prześledzenia do faktycznie dostarczonej szpuli.
• Szczelne, odporne na wilgoć opakowanie odpowiednie do długich przejść morskich w wilgotnym magazynie stalowym.
• Klasyfikacja odpowiadająca powszechnym gatunkom stali okrętowej już obecnym na statku, tak by zapas nie rozdrobnił się na zbyt wiele numerów katalogowych.
• Jednolita wielkość szpuli pasująca do istniejących spawarek, zamiast wymuszania przejściówki.

Trzymajcie napoczęte szpule między użyciami w szczelnym, osuszanym pojemniku — drut, który pobrał wilgoć z wilgotnego magazynu przy maszynowni, jest częstą i możliwą do uniknięcia przyczyną pękniętych spoin naprawczych wykrywanych przy następnym przeglądzie.