Co sprawdzić w Izolowany kombinezon ratunkowy.
SOLAS odróżnia kombinezon ratunkowy od izolowanego kombinezonu ratunkowego według osiągów cieplnych, a nie po samym kroju czy materiale. Oba są jednoczęściowymi wodoszczelnymi ubiorami zakładanymi na zwykłą odzież, dającymi wyporność i chroniącymi przed zanurzeniem. Izolowany kombinezon ratunkowy musi, badany na człowieku w spokojnej, krążącej wodzie o temperaturze 5 stopni Celsjusza, ograniczyć spadek temperatury wewnętrznej ciała noszącego po sześciu godzinach do najwyżej 2 stopni Celsjusza; zwykły, nieizolowany kombinezon nie musi spełniać tego badania i wydaje się go zwykle razem z osobnym środkiem ochrony cieplnej. Praktyczna różnica leży w tym, gdzie kombinezon jest…
Co określa izolowany kombinezon ratunkowy
SOLAS odróżnia kombinezon ratunkowy od izolowanego kombinezonu ratunkowego według osiągów cieplnych, a nie po samym kroju czy materiale. Oba są jednoczęściowymi wodoszczelnymi ubiorami zakładanymi na zwykłą odzież, dającymi wyporność i chroniącymi przed zanurzeniem. Izolowany kombinezon ratunkowy musi, badany na człowieku w spokojnej, krążącej wodzie o temperaturze 5 stopni Celsjusza, ograniczyć spadek temperatury wewnętrznej ciała noszącego po sześciu godzinach do najwyżej 2 stopni Celsjusza; zwykły, nieizolowany kombinezon nie musi spełniać tego badania i wydaje się go zwykle razem z osobnym środkiem ochrony cieplnej. Praktyczna różnica leży w tym, gdzie kombinezon jest wożony: jednostki pływające na chłodniejszych trasach albo z dłuższym narażeniem znacznie częściej wożą wersję izolowaną jako standard.
Główne elementy
Zewnętrzna powłoka wodoszczelna
Tkanina wodoszczelna jednowarstwowa albo laminowana, skrojona tak, by pozwalała na pełny zakres ruchu, uszczelniona na każdym szwie, tak by kombinezon przy poprawnym założeniu pozostał szczelny na powietrze i wodę.
Warstwa izolacyjna
Wbudowana izolacja cieplna, będąca częścią kombinezonu, a nie dodawana osobno, to właśnie ona pozwala wersji izolowanej zdać badanie temperatury wewnętrznej z granicą 2 stopni samodzielnie.
Zamknięcie i uszczelnienie twarzy
Wodoszczelny zamek, zwykle do samodzielnego zapięcia i osiągalny przez noszącego bez pomocy, a do tego uszczelnienie twarzy albo kaptur trzymający wodę z dala od głowy i szyi przy zachowaniu drożnych dróg oddechowych.
Wyporność i obracanie
Wbudowana wyporność wystarczająca, by obrócić nieprzytomnego noszącego twarzą do góry w określonym czasie, połączona z latarką oraz, w kombinezonach przewidzianych do łodzi ratunkowych, z taśmą odblaskową dla widoczności.
Ochrona dłoni i stóp
Wszyte buty albo kieszenie na stopy oraz wszyte rękawice lub inny sposób ochrony dłoni, bo goła dłoń jest w zimnej wodzie jedną z najszybszych dróg do utraty sprawności.
Dobór i wymiarowanie
Kombinezony dobiera się do pełnego zakresu wymiarów ciała załogi obecnej na statku, a SOLAS wymaga, by kombinezon dało się założyć bez pomocy w ciągu dwóch minut, wliczając czas na naciągnięcie go na zwykłą odzież oraz na pas ratunkowy tam, gdzie nosi się je razem. Dobór musi więc sprawdzić czas zakładania dla najmniejszych i największych członków załogi, którzy mogą sięgnąć po dany złożony kombinezon, a nie tylko dla przeciętnej sylwetki. Rozmiar musi też uwzględniać, czy kombinezon nosi się z pasem ratunkowym pod spodem, czy bez, bo część rozwiązań ma wyporność wbudowaną, a inne opierają się na osobnym pasie.
Przepisy i klasa
SOLAS rozdz. III wymaga kombinezonów ratunkowych albo środków ochrony cieplnej dla każdej osoby na określonych typach statków i w określonych rejonach pracy, przy czym standard izolowanego kombinezonu ratunkowego określa Kodeks LSA. Kombinezony muszą nosić znak koła sterowego albo równoważne uznanie typu, mieć podany przez producenta okres przechowywania lub służby i podlegają okresowym odstępom obsługowym — zwykle corocznemu przeglądowi z dokładniejszą obsługą w odstępach ustalonych przez producenta, często około dziesięciu lat, po których wymaga się zwykle wymiany, a nie dalszej obsługi. Miejsce składowania i oznakowanie sprawdza się przy każdym przeglądzie wyposażenia bezpieczeństwa.
| Wymaganie | Szczegół |
|---|---|
| Badanie temperatury wewnętrznej | Najwyżej 2 stopni C spadku po 6 godzinach w wodzie 5 stopni C |
| Czas zakładania | Bez pomocy, w ciągu 2 minut |
| Uznanie | Znak koła sterowego albo uznanie typu według Kodeksu LSA |
| Odstęp obsługowy | Coroczny przegląd, ustalony przez producenta cykl remontu albo wymiany |
Typowe usterki
- Korozja albo zatarcie zamka — zamek, który nie domyka się do końca, niweczy szczelność całego kombinezonu i jest zdecydowanie najczęstszą wadą wykrywaną przy kontroli.
- Degradacja szwów albo tkaniny — działanie UV i wiek kruszą materiał przez lata składowania, prowadząc do przecieków ujawniających się dopiero przy porządnym badaniu ciśnieniowym albo zanurzeniowym.
- Zestarzałe uszczelnienie twarzy — stwardniałe albo rozdarte uszczelnienie wpuszcza wodę wokół głowy i podkopuje ochronę cieplną, nawet gdy reszta kombinezonu jest w porządku.
- Błędny dobór rozmiarów w miejscu składowania — szafka z samymi rozmiarami średnimi zostawia najmniejszych albo największych członków załogi bez kombinezonu, który da się założyć w wymaganym czasie.
Na co zwrócić uwagę u dostawcy
- Ważne świadectwo znaku koła sterowego albo uznane przez banderę uznanie typu właśnie dla standardu izolowanego kombinezonu ratunkowego, a nie dla lżejszej wersji nieizolowanej.
- Podana przez producenta trwałość służby i wyraźne instrukcje obsługi, bo termin wymiany ustala producent, a nie stała liczba z SOLAS.
- Zakres rozmiarów naprawdę pokrywający listę załogi, wraz ze znanymi odstępstwami wzrostu czy budowy.
- Dostępność zakładu obsługowego w portach, do których statek zwykle zawija, bo kombinezony wymagające obsługi warsztatowej nie zawsze mogą podróżować z jednostką.
Sprawdzajcie zamek i uszczelnienie twarzy każdego kombinezonu na każdym ćwiczeniu, a nie samą datę na zgrzanym worku: kombinezon wyglądający dobrze w worku może i tak mieć zapieczony zamek, który zawiedzie dopiero wtedy, gdy ktoś w pośpiechu spróbuje do niego wejść.
