Co sprawdzić w Spalarka okrętowa.
Spalarka okrętowa spala śmieci stałe, szlam olejowy, a w niektórych urządzeniach także odpady z instalacji ścieków, w wysokiej temperaturze, by zmniejszyć objętość i zniszczyć patogeny oraz węglowodory zamiast je składować czy zrzucać. Różni się od zwykłego palnika na olej odpadowy albo kotła tym, że musi utrzymać zarazem najmniejszą temperaturę spalin i najkrótszy czas przebywania gazu w komorze spalania, a dopiero to połączenie naprawdę niszczy związki organiczne, zamiast je jedynie zwęglać. Większość urządzeń okrętowych łączy komorę na odpady stałe, zasypywaną przez lej albo ręcznie, z osobną dyszą palnika szlamu, tak by…
Co tworzy ten typ
Spalarka okrętowa spala śmieci stałe, szlam olejowy, a w niektórych urządzeniach także odpady z instalacji ścieków, w wysokiej temperaturze, by zmniejszyć objętość i zniszczyć patogeny oraz węglowodory zamiast je składować czy zrzucać. Różni się od zwykłego palnika na olej odpadowy albo kotła tym, że musi utrzymać zarazem najmniejszą temperaturę spalin i najkrótszy czas przebywania gazu w komorze spalania, a dopiero to połączenie naprawdę niszczy związki organiczne, zamiast je jedynie zwęglać. Większość urządzeń okrętowych łączy komorę na odpady stałe, zasypywaną przez lej albo ręcznie, z osobną dyszą palnika szlamu, tak by odpady olejowe i śmieci stałe dało się spalać razem albo osobno, zależnie od tego, co statek wytworzył.
Główne elementy
Komora spalania
Komora wyłożona materiałem ogniotrwałym, wymiarowana tak, by dać wymagany czas przebywania gazu w temperaturze roboczej, w wielu rozwiązaniach z wtórną strefą spalania dopalającą części lotne.
Palnik szlamu i instalacja podawania oleju odpadowego
Rozpylająca dysza palnika zasilana ze zbiornika rozchodowego szlamu albo oleju odpadowego, często podgrzewanego w celu obniżenia lepkości dla pewnego rozpylania.
Układ podawania odpadów stałych
Lej zasypowy, podajnik tłokowy albo ręczne drzwi zasypowe na śmieci, tak wymiarowane i zblokowane, by drzwi nie dały się otworzyć, gdy komora jest w temperaturze roboczej.
Wentylator powietrza do spalania i regulacja ciągu
Wentylator ciągu tłoczącego albo wyciągowego podający powietrze do spalania i utrzymujący ciśnienie w komorze, nastrojony tak, by temperatura i zawartość tlenu mieściły się w zakresie roboczym.
Wylot spalin i usuwanie popiołu
Wylot prowadzony kominem albo szybem spalinowym, z popielnikiem albo rusztem na pozostałość stałą, którą trzeba usunąć i złożyć do przekazania na ląd.
Dobór / wymiarowanie
- Ilość odpadów wytwarzanych przez statek, w kilogramach na dobę odpadów stałych i litrach na dobę szlamu albo oleju odpadowego, co ustala wydajność komory i palnika.
- Zdolność do spalania odpadów stałych i szlamu razem wobec spalania osobnego, zależnie od tego, czy oba strumienie odpadów wymagają jednoczesnej zdolności usuwania.
- Dostępne miejsce na pokładzie albo w maszynowni i prowadzenie szybu dla wylotu spalin.
- Stopień automatyzacji: urządzenia obsługiwane ręcznie wobec w pełni samoczynnych z zaprogramowanymi sekwencjami rozruchu, spalania i stygnięcia.
Przepisy / klasa
MARPOL załącznik VI prawidło 16 oraz związana z nim norma IMO dla spalarek ustalają najmniejszą temperaturę spalin na wylocie komory spalania na 850°C i wymagają badań uznania typu potwierdzających, że urządzenie spełnia wymagania niszczenia w całym zakresie swojej wydajności znamionowej. Niektórych odpadów nie wolno spalać na statku, w tym odpadów skażonych PCB, osadów ściekowych z określonych źródeł oraz śmieci zawierających metale ciężkie powyżej ustalonych granic, a spalanie w granicach portu i w niektórych obszarach przybrzeżnych jest ograniczone. Świadectwo uznania typu i zapis w suplemencie do certyfikatu IAPP muszą odpowiadać rzeczywiście zamontowanemu urządzeniu, a przeglądy klasy sprawdzają okresowo stan wyłożenia ogniotrwałego komory spalania i kalibrację aparatury.
Typowe usterki
| Usterka | Skutek |
|---|---|
| Pękanie albo odpryskiwanie wyłożenia ogniotrwałego od cykli cieplnych | Gorące miejsca na płaszczu zewnętrznym, mniejsza izolacja i w końcu temperatura komory, której nie da się utrzymać |
| Zabrudzenie dyszy palnika przez źle podgrzany albo zanieczyszczony szlam | Niestabilny płomień, niezupełne spalanie oraz skargi na dym albo odór ze strony sąsiednich jednostek czy portu |
| Dryf albo zabrudzenie termopary | Komora melduje temperaturę wyższą od rzeczywistej, co grozi niezauważonym spalaniem niespełniającym przepisów |
| Nagromadzenie popiołu blokujące ruszt albo popielnik | Zmniejszony przepływ powietrza, spadająca temperatura i w końcu samoczynne wyłączenie w połowie cyklu |
| Awaria blokady drzwi zasypowych | Drzwi da się otworzyć siłą w temperaturze roboczej, co grozi ciężkim poparzeniem załogi i wyrzutem płomienia |
Na co zwrócić uwagę u dostawcy
- Świadectwo uznania typu odpowiadające dokładnie kupowanemu modelowi i wydajności, bo zatwierdzenie nie rozciąga się samoczynnie na całą serię wyrobów.
- Udokumentowane dane osiągów w całym znamionowym zakresie odpadów, a nie tylko w idealnych warunkach paliwa próbnego.
- Dostępność zapasowych kształtek ogniotrwałych i dysz palnika przez sieć części okrętowych.
- Jasne wsparcie przy rozruchu w ustawianiu samoczynnych sekwencji spalania dopasowanych do rzeczywistego składu odpadów statku.
Nigdy nie oceniajcie spalania po samym wyglądzie płomienia; ufajcie odczytowi termopary na wylocie komory i czasowi przebywania, bo jasny płomień przy zimnej komorze i tak nie spełnia wymogu 850°C i zostawia odpad zniszczony tylko częściowo.