Detektor mgły olejowej

Co wyróżnia detektor mgły olejowej

Detektor mgły olejowej mierzy drobne zawieszone kropelki oleju wewnątrz skrzyni korbowej pracującego silnika — nie dym ani otwarty płomień jak zwykła czujka pożarowa. Działa dlatego, że psujące się łożysko lub przegrzewający się płaszcz tłoka wyrzuca mgłę olejową na długo, zanim powierzchnia będzie dość gorąca, by cokolwiek zapalić wprost — detektor łapie więc awarię na jej najwcześniejszym fizycznym znaku. To odróżnia go od zwykłego alarmu wysokiej temperatury układu oleju smarnego, który reaguje dopiero, gdy temperatura oleju w masie już wzrosła.

Główne elementy

Punkty poboru i orurowanie

Każdy przedział skrzyni korbowej — a w starszych systemach punktowych jedna komora centralna — jest połączony cienkimi rurkami próbkującymi z jednostką detektora, ciągnącą ciągłą próbkę powietrza obok źródła światła.

Optyczna komora pomiarowa

Gęstość mgły mierzy się przez osłabienie lub rozproszenie światła, gdy próbka przechodzi przez wiązkę; rosnące stężenie mgły zmniejsza przepuszczalność światła, co jednostka zamienia w sygnał alarmu lub wyłączenia.

Logika alarmu i wyłączenia

Nowoczesne systemy scentralizowane pilnują każdego cylindra osobno i umieją wskazać, który przedział wyzwolił alarm — inaczej niż stare konstrukcje jednopunktowe, potwierdzające tylko, że stan mgły istnieje gdzieś w skrzyni. Jednostka jest sprzężona z systemem bezpieczeństwa silnika, by na najwyższym stopniu alarmu zatrzymać silnik automatycznie.

Dobór i wymiarowanie

Dobór idzie za specyfikacją budowniczego silnika co do liczby cylindrów i objętości skrzyni, bo czas cyklu próbkowania i liczba punktów pomiarowych muszą odpowiadać liczbie przedziałów, by dać użyteczny czas reakcji. Tempo odpowiedzi liczy się bardziej niż czułość bezwzględna: system próbkujący każdy cylinder co kilka sekund złapie rozwijającą się usterkę wcześniej niż ten o dłuższym cyklu skanowania.

Przepisy i wymagania klasy

Rozdział II-2 konwencji SOLAS wymaga detekcji mgły olejowej skrzyni korbowej lub równoważnego nadzoru temperatur łożysk na silnikach napędowych i pomocniczych powyżej progu mocy, za ujednoliconymi wymaganiami IACS o ochronie przeciwwybuchowej skrzyń korbowych. Przeglądy klasy sprawdzają, że detektor działa, że nastawy alarmu i wyłączenia odpowiadają zatwierdzonym wartościom budowniczego silnika i że system nie został obejściowy ani zostawiony w stanie zablokowanym.

Typowe usterki

• Zatkana lub zaolejona rurka próbkująca — ten przedział czyta fałszywie nisko i prawdziwy stan mgły pozostaje niewykryty
• Zabrudzona komora optyczna — fałszywe alarmy, którym załogi uczą się nie ufać, zwiększając ryzyko zignorowania alarmu prawdziwego
• Awaria wentylatora próbkującego lub wyciągu — żadna próbka nie dociera do komory pomiarowej, często bez oczywistego objawu zewnętrznego
• Alarm zablokowany na czas obsługi i nieprzywrócony — silnik pracuje bez ochrony po skończonych pracach
• Nastawy przestawione od zatwierdzonych wartości budowniczego — albo fałszywe wyłączenia, albo niebezpiecznie późne wyłączenie

Na co zwrócić uwagę u dostawcy

• Homologacja zgodna z wymaganiami konkretnego budowniczego silnika co do odciążenia wybuchowego i nadzoru skrzyni korbowej
• Rozdzielczość pojedynczych cylindrów zamiast detekcji jednopunktowej dla szybszej lokalizacji usterki
• Czas cyklu próbkowania dopasowany do liczby cylindrów i obrotów silnika
• Czytelne wskazanie alarmu miejscowe i zdalne, odróżniające usterkę czujnika od prawdziwego alarmu mgły
• Zapasowe komory optyczne i zestawy rurek próbkujących trzymane dla dokładnie zamontowanego modelu

Nigdy nie zostawiajcie detektora zablokowanego po obsłudze bez jasnej notatki zdawczej i pozytywnego sprawdzenia, że został ponownie uzbrojony - silnik bez ochrony nie daje przed wybuchem skrzyni korbowej żadnego innego ostrzeżenia.