Klimatyzator split

Co definiuje ten typ

Jednostka split dzieli obieg chłodniczy na dwie skrzynki: parownik wewnętrzny, montowany na ścianie lub suficie w obsługiwanym pomieszczeniu, i jednostkę skraplającą na zewnątrz lub w miejscu wystawionym na pogodę, połączone rurami czynnika. Każdy split obsługuje jedno pomieszczenie niezależnie — usterka jednej jednostki nie zabiera chłodzenia nigdzie indziej, inaczej niż w centrali, gdzie awaria jednego wentylatora czy wymiennika dotyka każde pomieszczenie tej gałęzi. Ta niezależność to powód, dla którego splity są częste na mostku, w ECR i w pojedynczych kabinach, gdzie nadmiarowość między pomieszczeniami liczy się bardziej niż sprawność wspólnych kanałów.

Główne elementy

• Jednostka wewnętrzna z parownikiem – mieści wymiennik parownika, dmuchawę i filtr, zamontowana wprost w klimatyzowanym pomieszczeniu.
• Jednostka zewnętrzna skraplająca – mieści sprężarkę i chłodzony powietrzem skraplacz, wystawiona na pogodę i słone bryzgi na pokładzie albo w wentylowanej obudowie.
• Łączące rurociągi czynnika – linie cieczowa i ssąca między jednostkami, typowe miejsce przecieków na złączach kielichowych i lutowanych.
• Element rozprężny – rurka kapilarna albo termostatyczny zawór rozprężny dozujący czynnik do parownika.
• Odpływ skroplin – grawitacyjny lub pompowy, odprowadzający wodę wykroploną na wymienniku parownika.

Dobór i wymiarowanie

Każde pomieszczenie wymiaruje się niezależnie względem jego własnego obciążenia cieplnego, nie jako udział w sumie budynkowej. Do potwierdzenia:

• Wydajność chłodnicza dobrana do zysków słonecznych, ciepła urządzeń i obsady konkretnego pomieszczenia, bo mostek z wielkimi szybami grzeje się mocniej niż kabina tej samej wielkości.
• Maksymalna dopuszczalna długość rur między jednostkami, ograniczająca, jak daleko od pomieszczenia może stanąć jednostka zewnętrzna.
• Projektowa temperatura otoczenia, przeciw której jednostka zewnętrzna musi oddać ciepło — zwłaszcza dla jednostek na odsłoniętym pokładzie w fahrcie tropikalnej.
• Rodzaj czynnika i napełnienie, bo dłuższe rury wymagają dopełnienia ponad fabryczne.

Przepisy

Tam, gdzie rurociągi czynnika przechodzą przez gródź lub pokład o klasie ogniowej, przejście musi zachować szczelność ogniową granicy — ta sama zasada co przy kanałach centrali. Poza tym splity niosą mniej szczegółowych wymagań klasy niż system centralny, bo każdy obieg jest zamknięty w sobie i nie rozprowadza powietrza między strefami pożarowymi.